Οι νεκροί του Πολυτεχνείου 1973, "αυτοι οι αγωνες συνεχιζονται δεν εξαγοραζονται δεν δικαιωθηκαν"

 Οι νεκροί του Πολυτεχνείου  1973, «αυτοι οι αγωνες συνεχιζονται δεν εξαγοραζονται δεν δικαιωθηκαν»

Επιμέλεια / σχολιασμός: Γιώργος Μεριζιώτης

Αφιέρωση:

Αυτή η ανάρτηση αφιερώνεται στους πεσόντες (δολοφονημένους από την χούντα)  άντρες και γυναίκες  της εξέγερσης του Πολυτεχνείου  1973.

Αφιερώνεται επίσης   στους πρωτεργάτες/σες της νέας αναρχίας στον ελλαδικό χώρο  αρχής γενομένης από αυτή την εξέγερση.

Ενάντια στον ιστορικό αναθεωρητισμό (δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο κλπ) που επιχειρείται από την δεξιά, την ακροδεξιά (φασίστες) και μια μερίδα αριστερών νεοφιλελε .  Επίσης ενάντια στην παλιά και νέα σταλινική εκδοχή των λευκών σελίδων της ιστορίας.

Κεφάλαια: Α) αυτοι οι αγωνες συνεχιζονται δεν εξαγοραζονται δεν δικαιωθηκαν B) Η δράση των Αναρχικών στην εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973  Γ) Οι νεκροί του Πολυτεχνείου

Συνέχεια

Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης – τοπικοποίησης

Παράθεμα

Των Γ. Κολέμπα – Γ. Μπίλλα *

Επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

PrintΑπό την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.

{…} Ο καπιταλισμός, πριν φανερώσει τα αδιέξοδά του, κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων, διαμόρφωσε έναν ανθρωπολογικό τύπο μοναχικό, νευρωτικό, αγχώδη, φοβικό και φοβισμένο, ανταγωνιστικό, επιθετικό, ενεργοβόρο, καριερίστα και αμοραλιστή, κάτοικο του «εγώ» και όχι του «εμείς». Ακόμα και σήμερα ο άνθρωπος αυτός διατηρεί την ψευδαίσθηση της ατομικής διαφυγής. Ο ανθρωπολογικός τύπος της ιδιώτευσης, της απάθειας, της συναλλαγής και της αλλοτρίωσης είναι μέρος του προβλήματος που έχουμε να επιλύσουμε.

Είναι ανάγκη να υιοθετήσουμε άλλα νοήματα, άλλες σημασίες και άλλα προτάγματα στη ζωή μας, με τα οποία θα αξίζει να ζει κανείς σήμερα και όχι να περιμένει την έφοδο στα «χειμερινά ανάκτορα». Διότι ο άνθρωπος, εκτός από κοινωνική κατασκευή, είναι ταυτόχρονα και δημιουργός της ζωής του.

Συνέχεια

O Επίκουρος κι η εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας

Παράθεμα

Αριστοτέλης Κερασοβίτης – Μπάμπης Πατζόγλου

Επίκουρος, Ο ανατρεπτικός Φιλόσοφος

epikoyros- biblioΟ Επίκουρος, στην Επιστολή προς τον Ηρόδοτο, αναφέρει τις τρεις κύριες αιτίες όπου βασίστηκε η ανθρωπότητα για να προοδεύσει δημιουργώντας τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Οι κοινωνίες δεν προέκυψαν εκ του μηδενός, ούτε είναι δημιουργήματα κάποιων θεών, αλλά προήλθαν μέσα από μια φυσική εξελεγκτική διαδικασία. Αφού προσπάθησε αρχικά να αφαιρέσει τους μύθους που επικρατούσαν μέχρι τότε σχετικά με την ανθρώπινη ύπαρξη, την επαναφέρει σε μια φυσική διάσταση, λέγοντας ότι τα διάφορα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, έχουν την προέλευσή τους από τον κόσμο όπου κατοικούν και όχι έξω από αυτόν.

Συνέχεια

Ξαναφτιάχνοντας την κοινωνία

Παράθεμα

Του Μάρεϊ Μπούκτσιν

Πρόλογος/ επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

ba93c54710947d1f7acb586420d108e6--punk Πρόλογος

Δεν είναι ο άνθρωπος καρκίνος πάνω στον πλανήτη

Σε αυτή τη δημοσίευση παρουσιάζω το βιβλίο του Μάρεϊ Μπούκτσιν(α) «Ξαναφτιάχνοντας την κοινωνία»  δημοσιεύοντας  τον «πρόλογο» του συγγραφέα  με τίτλο «ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ» που απαντάει στους προβληματισμούς που θέτω πιο κάτω. Ο τίτλος του πρόλογου  είναι  «αυθαίρετα» δικός μου.

Συνέχεια

Περιήγηση στην Ουτοπία

Παράθεμα

Της Μαρίας – Λουίζας Μπερνέρι

Πρόλογος / επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

 

81

Πρόλογος

Ταξιδιώτης του ονείρου

«Περιήγηση στην Ουτοπία» είναι ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε η Μαρία-Λουίζα Μπερνέρι το οποίο αποτελεί  ένα από τα σημαντικότερα έργα για τις ουτοπίες, όπου μάλιστα επιχειρεί μια κρίσιμη και χρήσιμη αντιδιαστολή ανάμεσα στις εξουσιαστικές και τις αντιεξουσιαστικές ουτοπίες.

Ζούμε στην εποχή του γκρίζου (σαν την στάχτη και το μπετόν ) του μαύρου (σαν τα αποκαΐδια), ζούμε στην εποχή της αριθμοποίησης του ανθρώπου ως νούμερο στις στατιστικές, ζούμε την απόλυτη δικτατορία του εφικτού, του ρεαλισμού, του πραγματισμού, του προγραμματισμού και της μηχανοποίησης του ανθρώπου, ζούμε ως καταναλωτές των προϊόντων των μμε και των σόσιαλ μίντια, τις ζωές των άλλων.

Συνέχεια

Κοινά : Μια σύντομη εισαγωγή

Παράθεμα

Του David Bollier

Σχόλια/επιμέλεια Γιώργος Μεριζιώτης

ffee2447b152494b43d9816faaea83c8_XL

Σχόλιο 

Σε συνέχεια του σχόλιου μου στην ανάρτηση

Σε σύγχρονη δουλεία  που γράφω:

{…] Σχόλιο πάνω στη τραγική συγκυρία 24/ 7/2018

Όλο τα ίδια και τα ίδια… του μυαλού μας ροκανίδια
Είμαι 58 χρόνων, από 7/8 χρόνων που ο άνθρωπος αρχίζει να αντιλαμβάνεται το περιβάλλων του και τη συζητάνε οι μεγάλοι ακούω, εδώ και μισό αιώνα για φωτιές στην Πεντέλη, στην Πάρνηθα, στον Υμηττό.
Ακούω για εμπρησμούς και μετά για νομιμοποίηση αυθαίρετων σε καμένα δάση.
Δεν λέω και δεν γράφω πλέον τίποτα, παραπέμπω σε κείμενο μου από τις φωτιές στην Πελοπόννησο το 2007 όπου ο αριθμός των νεκρών ήταν 63 άνθρωποι. Σε αυτές τις φωτιές συμμετείχα για τελευταία φορά ως εθελοντής πυρόσβεσης.
Με σεβασμό στην μνήμη των θυμάτων.
Γιώργος Μεριζιώτης
Υγ. Αν έγραφα ένα κείμενο για την σημερινή τραγωδία θα έβαζα τον τίτλο “ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ” και ο νοών νοείτω… {…}

Συνέχεια

Ορθολογισμός και ανορθολογισμός

Παράθεμα

 Ορθολογισμός και ανορθολογισμός

 

 Του Παναγιώτη Κονδύλη

ojo_del_surrealismoH ασάφεια που περιβάλλει κεντρικές έννοιες, όπως π.χ. τον «ορθολογισμό», αποτελεί ένα ακόμη εμπόδιο για την εμπεριστατωμένη σύλληψη του Διαφωτισμού, εφόσον μάλιστα  ο τελευταίος πολλές φορές χαρακτηρίστηκε ως «εποχή του ορθολογισμού». Η ασάφεια αυτή προκύπτει, βέβαια, ακριβώς από την υπερβολικά συχνή χρήση της έννοιας του ορθολογισμού σε διαφορετική κάθε φορά συνάφεια, έτσι ώστε η πολυσημία γίνεται αναπόφευκτη. Ωστόσο θα ήταν αφελής η επιθυμία παραμερισμού της ασάφειας και της πολυσημίας με γενικά αποδεκτές συμφωνίες πάνω στην ορολογία.

Συνέχεια

1986 – 87 Δυο ημερομηνίες σταθμός αλλά και καμπής για το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα

Παράθεμα


1986 – 87 Δυο ημερομηνίες σταθμός αλλά και καμπής για το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα

 

Toυ Γιώργου Μεριζιώτη

 

Untitled 3Πρόλογος

Αυτή η μικρή ιστοριογραφική μελέτη (*) αφιερώνεται πρωτίστως στον Μιχάλη Καλτεζά, αλλά επίσης  και σε όλους τους συντρόφους και συντρόφισσες εκείνης της περιόδου – άλλοι εν ζωή και άλλοι εκλιπόντες σήμερα – που πάλεψαν ακόμα και με διαφορετικούς τρόπους και μέσα (χωρίς να αγιάζουν ούτε το σκοπό , ούτε τα μέσα), για να μείνει η ουτοπία   ζωντανή, πίστεψαν και πάλεψαν στην προοπτική  της ταξικής και κοινωνικής απελευθέρωσης.

Χάρηκαν αλλά και πόνεσαν, γέλασαν αλλά και έκλαψαν, πολλοί απογοητεύτηκαν και αποχώρισαν από τις κινηματικές δράσεις, αλλά για να απο-γοητευτείς πρέπει πρώτα να γοητευτείς έτσι γινότανε και έτσι γίνεται.

Συνέχεια

Η ανεπάρκεια του οικονομικού υλισμού

Παράθεμα


Η ανεπάρκεια του οικονομικού υλισμού

Του Ρούντολφ Ρόκερ

 

Grosz, Grey Day

George Grosz- Grey Day 1921

Σχόλιο της σύνταξης

Το κείμενο αυτό του Ρούντολφ Ρόκερ είναι μέρος του τετράτομου έργο του “Εθνικισμός και Πολιτισμός”, αν και γραμμένο την εποχή του μεσοπόλεμου από το 1919- 1933 διατηρεί σε πολλά σημεία (δυστυχώς) την φρεσκάδα του. Σε αυτό το κεφάλαιο ο Ρόκερ καταπιάνεται με την άποψη του οικονομικού (διαλεκτικού ) υλισμού που διατύπωσε ο Μαρξ και οι επίγονοι του μαρξιστές επιχειρώντας να αναγάγουν όλες της ανθρώπινες ενέργειες στης σφαίρα της οικονομίας, της παραγωγής και των συμφερόντων που απορρέουν από αυτή, με την γνωστή (και ολέθρια) ανάγωγη – απαγωγή της κοινωνικής ζωής σε βάση και εποικοδόμημα, όπου βάση της κοινωνικής ζωής είναι οι οικονομικές – παραγωγικές σχέσης και εποικοδόμημα οι κοινωνικές σχέσης λχ η σχέση εξάρτησης κυρίαρχου κυριαρχούμενου.

Συνέχεια

Στοχασμοί πάνω στην έννοια του κράτους

Παράθεμα


 Στοχασμοί πάνω στην έννοια του κράτους

 

8438a57a-890b-44d9-90f3-f2b3176d391e_4

Συνέντευξη με τον Πιέρ Κλάστρ

Σε αυτή τη συνέντευξη του 1975 ο Clastres  αναφέρεται στο κράτος και την εξουσία στις πρωτόγονες κοινωνίες. Υποστηρίζει ότι  εάν εξετάσουμε με ποιον τρόπο η πρωτόγονη κοινωνία καθορίζει τη θέση της εξουσίας, θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από μια απλοϊκή και θετικιστική αντίληψη σχετικά με την ανάπτυξη της ανθρωπότητας και να επαναθέσουμε με νέους όρους το ζήτημα της εξουσίας και του κράτους. Η συνέντευξη θέτει και διερευνά το ερώτημα αν μπορούν να υπάρξουν κοινωνίες χωρίς τον καταπιεστικό θεσμό του κράτους και χωρίς τη διαίρεση σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.

Συνέχεια

Παρουσίαση του βιβλίου «Αναρχικοί ενάντια στο τείχος»


Παρουσίαση του βιβλίου «Αναρχικοί ενάντια στο τείχος» και προβολή βίντεο από τις δράσεις τους

AΑTW_11-12-2015-HER_webΠαρουσίαση

Πόσο εύκολο είναι να ονομάζεσαι Γιονάταν, Γιούρι, Τάλι, Γκιλ, Σάρα, Ρουθ και να θέλεις να απαλλαγείς από τα «σιωνιστικά γυαλιά» που -στις πλείστες των περιπτώσεων- σου έχουν φορέσει από την ημέρα που γεννήθηκες στο Ισραήλ; Και ποιο είναι το τίμημα αν τολμήσεις να το κάνεις; Να μεγαλώνεις σε ένα εθνικιστικό περιβάλλον, να μαθαίνεις αριθμητική στο σχολείο μετρώντας τανκς αντί για μήλα και η μπάλα σου να πέφτει συνέχεια σε πόδια στρατιωτών που φυλάνε κάθε γωνιά στο όνομα της «ασφάλειας».

Και τι θα συμβεί αν μια μέρα η συνείδησή σου ξυπνήσει και καταλάβει το νόημα του σιωνισμού και της κατοχής; Αν μια μέρα σπάσει τα τείχη του φόβου, του ρατσισμού, του εθνικισμού που για χρόνια χτίζουν μέσα στο κεφάλι σου; Αν αρνηθείς να υπηρετήσεις στον στρατό για να μη γίνεις συνένοχος στο έγκλημα; Και αν τελικά αποφασίσεις ότι η ελευθερία δεν μπορεί να είναι προνόμιο των λίγων «εκλεκτών» και σταθείς στο πλευρό των καταπιεσμένων;

Συνέχεια

Επίκαιρη ανάλυση της Πόλας Ρούπα, Μέρος Δεύτερο: Για την επαναστατική προοπτική


 Μέρος Δεύτερο: Για την επαναστατική προοπτική

 

Whoever-Reads-Resize.533

Ένα φωτομοντάζ του ντανταϊστή John Heartfield από το 1930.                         “ Όποιος διαβάζει εφημερίδες αστικές γίνεται τυφλός και κουφός ”

 

Σχόλιο της σύνταξης
Το κείμενο λόγο του ότι είναι μεγάλο το χωρίσαμε σε δυο μέρη, δώσαμε περισσότερη βαρύτητα στο δεύτερο μέρος ως προς το προταγματικό που εμπεριέχει, αυτό δεν αναιρεί την σημασία του πρώτου μέρους που βρίσκετε εδω: ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

της Πόλας Ρούπα *
Αυτό που πέθανε μέσα στο διάστημα που προηγήθηκε και με την συμφωνία του Σύριζα με την ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ, είναι ο ρεφορμισμός. Και το λέω αυτό γιατί έγινε σαφές πλέον πως αριστερές βελτιώσεις στο σύστημα δεν περνούν. Και αν είναι να κάνουμε πόλεμο με το σύστημα, ας τον κάνουμε σωστά, διεξοδικά λειτουργικά για την κοινωνική βάση, με καθαρό ταξικό πρόσημο. Όχι επενδύοντας στη μια ή στην άλλη τυχοδιωκτική αριστερή πολιτική, με την αυταπάτη των «ρεαλιστικών βημάτων προς την όξυνση των ταξικών αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό του συστήματος». Αν είναι να κάνουμε πόλεμο, ας κάνουμε την Επανάσταση. Και ας αποσαφηνίσουμε στην κοινωνία τις προθέσεις μας.

Συνέχεια

Πολιτική συνείδηση και πολιτισμός του κρατισμού


 Πολιτική συνείδηση και πολιτισμός του κρατισμού

zpo0BzΤου Μιχαήλ Μπακούνιν
 Ο Μιχαήλ Mπακούνιν λέει για τις εκλογές (να σημειώσουμε ότι την εποχή που ο Μπακούνιν έγραφε αυτά τα άρθρα δεν υπήρχαν τα κόμματα με την μορφή που έχουν στις μέρες μας σαν πελατειακά λόμπι και μηχανές οπαδών, ούτε ήταν τόσο γενικευμένο το σύστημα των επαγγελματιών πολιτικών, ούτε φυσικά είχε μαζικοποιηθεί η ψήφος):
{… Το Κράτος δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά η ίδια η κυριαρχία κι η εκμετάλλευση τακτοποιημένη και συστηματοποιημένη. Θα επιχειρήσουμε να το αποδείξουμε αυτό εξετάζοντας τις συνέπειες της κυβέρνησης πάνω στις λαϊκές μάζες από μια μειοψηφία, εξ αρχής έξυπνη κι αφιερωμένη αν θέλετε, σ’ ένα ιδανικό Κράτος, θεμελιωμένο πάνω σε μια ελεύθερη σύμβαση.
Συνέχεια

Ντοκουμέντο: H Ανοιχτή επιστολή από τον Καμίλλο Μπερνέρι στην Φρεντερίκα Μοντσένυ

Παράθεμα


Ανοιχτή επιστολή από τον Καμίλλο Μπερνέρι

στην Φρεντερίκα Μοντσένυ

( Ισπανία – Βαρκελώνη Απρίλης του 1937 )

 

 

κατάλογος

Τον Οκτώβριο του 1936 στην Βαρκελώνη ο Καμίλλο Μπερνέρι ανέλαβε την αρχισυνταξία της ιταλόφωνης εφημερίδας «Ταξικός Πόλεμος» («Guerra di Classe»).

Σχόλιο της σύνταξης:

Αυτή η ανοιχτή επιστολή – ντοκουμέντο – από τον Καμίλλο Μπερνέρι στην Φρεντερίκα Μοντσένυ1 σταλμένη τον Απρίλη του 1937 ίσος να παρουσιάζετε για πρώτη φορά σε ψηφιακή μορφή, προέρχεται από το σπάνιο βιβλίο του Ντανιέλ Γκερέν με τίτλο “ούτε θεός,ούτε αφέντης” που εκδόθηκε το 1976 από της εκδ. Σπηλιώτη.

Η επιστολή στην ουσία δεν απευθύνετε μόνο στην αναρχικιά υπουργό Μοντσένυ αλλά σε όλους αυτούς τους αναρχικούς/ες που επέλεξαν έναν συμβιβασμό με τους εξουσιαστές, με το σκεπτικό ότι προέχει ο αγώνας ενάντια στον φασισμό έναντι της κοινωνικής επανάστασης και μετά βλέπουμε, το αντιφασιστικό μέτωπο στο οποίο συμμετείχαν και οι αναρχικοί θα αποτελούσε τελικά την ταφόπλακα της κοινωνικής επανάστασης, ο Μπερνέρι προειδοποίησε (δείτε και την θέση του για το Μαρόκο που ήταν πολύ σημαντική, και σήμερα ονομάζετε γεωπολιτική). Η επιστολή αυτή μετά από λίγο δημοσιεύτηκε και στην εφημερία που έβγαζε ο Μπερνέρι. Ο Μπερνέρι εναντιώθηκε σφοδρά στην συμμετοχή των αναρχικών στην κυβέρνηση και ήταν μια από της αιτίες που δολοφονήθηκε από τους σταλινικούς.

Συνέχεια

Oι αναρχοσυνδικαλιστές στην κυβέρνηση

Παράθεμα

Oι αναρχοσυνδικαλιστές στην κυβέρνηση*

Στην αρχή των γεγονότων

 Ι. Ανακοίνωση κάλεσμα της CNT (19 ’Ιουλίου 1936)

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Λαέ της Καταλωνίας ! Στα Όπλα ! Ας είσαι έτοι­μος για πόλεμο! Η στιγμή για να ενεργήσεις έφτασε. Περάσαμε μήνες και μήνες με κριτικές εναντίον του φα­σισμού, με καταγγελίες των ελαττωμάτων του, με το ρίξιμο συνθημάτων για να ξεσηκωθεί ο λαός όταν έρθει η στιγμή εναντίον της ολέθριας ισπανικής αντίδρα­σης που θα προσπαθήσει να επιβάλλει τη μισητή της δικτατορία.

Συνέχεια

Ντοκουμέντο Νο. 1 «Λιπάσματα Δραπετσώνας μια άλλη άποψη»

Παράθεμα


Ντοκουμέντο Νο. 1

 

«Λιπάσματα Δραπετσώνας μια άλλη άποψη» 

 

( Μια από τις πρώτες οικολογικές μελέτες από αναρχική ομάδα)

 

 Εισαγωγή 

Του Γιώργου Μεριζιώτη

 

a.drasi-1Η μπροσούρα αυτή με τίτλο “ η κοινωνία της μόλυνσης δεν καθαρίζεται… ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ!!! ”, είναι μια από τις πρώτες οικολογικές μελέτες που έγιναν από αναρχική ομάδα, την Αναρχική Ομάδα Δραπετσώνας- Κερατσινίου το 1988 (στη οποία συμμετείχα εκείνη την περίοδο)  και η πρώτη που έγινε σε τοπικό επίπεδο για θέματα περιβαλλοντικής μόλυνσης που μάστιζαν την περιοχή μας και επηρέαζαν ακόμη και το λεκανοπέδιο αττικής.

Φυσικά τέτοια μελέτη δεν είχαν κάνει ούτε οι οικολογικές ομάδες  εκείνης της εποχής. Η μπροσούρα εκδόθηκε σε 3.000 αντίτυπα  και μοιράστηκε τον Μάη του 1988 σε πλατείες, λαϊκές αγορές  και άλλους δημόσιους χώρους της περιοχής μας, επίσης ένα μεγάλο μέρος της μοιράστηκε πόρτα- πόρτα.

Συνέχεια

Ο μύθος του υπερπληθυσμού

Παράθεμα


 

 Ο μύθος του υπερπληθυσμού

 

Του Μάραιη Μπούκτσιν

 «… Την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης, ο Τόμας Μάλθους διατύπωσε «τον νόμο του πληθυσμού» σύμφωνα με τον οποίο η παραγωγή τροφίμων αυξάνεται με αριθμητική πρόοδο, ενώ ο πληθυσμός με γεωμετρική. Για να διατηρηθεί η ισορροπία, θεωρούσε επιτακτικό τον έλεγχο και τον περιορισμό του πληθυσμού – δηλαδή έλεγε ουσιαστικά ότι ήταν ευπρόσδεκτες οι επιδημίες και οι καταστροφές. . . Στο βιβλίο αυτό ο Μπούκτσιν ανασκευάζει αυτόν τον μύθο, κάτω από τις διάφορες ιδεολογικές του μεταμφιέσεις – μαλθουσιανισμός,νεομαλθουσιανισμός, κονωνικός δαρβινισμός, φασισμός, «οικολογία του βάθους» κλπ – καταρρίπτοντας μεθοδικά και αμείλικτα τη φαινομενική λογική του και αποκαλύπτοντας αυτό που κρύβεται πίσω: τη ριζική απανθρωπιά του κεφαλαίου και τη μοίρα που αυτό επιβάλλει στους φτωχούς…» (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Συνέχεια

Μαρξ – Μπακούνιν και κοινωνικός μετασχηματισμός

Παράθεμα

Μαρξ – Μπακούνιν και κοινωνικός μετασχηματισμός

 

Toυ John Clark *

Επιμέλια: Γιώργος Μεριζιώτης

μ-μπα.jpeg

Σημείωμα στην δεύτερη έκδοση του 2003

Αυτό που καθιστά ενδιαφέρον αυτό το κείμενο του Κλαρκ είναι το ότι με λίγες γραμμές καταφέρνει να αποδώσει περιεκτικά την ουσία της διαμάχης του Μαρξ με τον Μπακούνιν πάνω στα πεδία του οικονομικού ντετερμινισμού, του ρόλου του κράτους και της γραφειοκρατίας καθώς και της σχέσης των μέσων και των σκοπών του προτάγματος της κοινωνικής απελευθέρωσης. Γι’ αυτό και προχωρήσαμε στην επανέκδοση του, μια και η πρώτη έκδοση έχει εξαντληθεί εδώ και τρία χρόνια. Σε σχέση με την πρώτη έκδοση, έχουν γίνει κάποιες αλλαγές στη μετάφραση του 1994, με στόχο την καλύτερη απόδοση του νοήματος στην ελληνική γλώσσα. Επίσης, έχουν προστεθεί οι σημειώσεις κάτω από το κείμενο του Κλαρκ, που αναφέρονται κυρίως στην ελληνική έκδοση των έργων στα οποία παραπέμπει ο Κλαρκ. Εκδόσεις Άρδην

Συνέχεια

Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης

Παράθεμα


Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης *

 

του Heleno Sana

Yellow-Red-Blue

Wassily Kandinsky – Yellow-Red-Blue,1925

I. Η κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης

{…} Πιστεύω ότι το σύστημα εκείνο που καλύτερα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στα ιδανικά της μετακαπιταλιστικής κοινωνίας είναι αυτό της αυτοδιεύθυνσης. Τι είναι η αυτοδιεύθυνση; Είναι η απόπειρα οργάνωσης της ζωής του ανθρώπου πάνω στη βάση το αυτοκαθορισμού, της ελευθερίας και της εθελοντικής συμμετοχής του κάθε πολίτη στις εργασίες της κοινότητας. Είναι λοιπόν, το αντίθετο της κάθετης εξουσίας που έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Συνέχεια

Χρέος: τα πρώτα 5000 χρόνια

Παράθεμα


Χρέος: τα πρώτα 5000 χρόνια

 

Του David Graeber

 

Ο ελευθεριακός ανθρωπολόγος David Graeber λέει ότι μονάχα διαμέσου μιας γενικής ιστορικής κατανόησης του χρέους και της σχέσης του με τη βία, μπορούμε να εκτιμήσουμε την εποχή μας που τώρα γεννιέται. Με αυτό το κείμενο προσπαθεί να καλύψει το ιστορικό  κενό.

Αυτό που ακολουθεί, είναι ένα απόσπασμα ενός κατά πολύ μεγαλύτερου σχεδίου έρευνας, σχετικά με το χρέος και το πιστωτικό χρήμα στην ανθρώπινη ιστορία. Το πρώτο και συναρπαστικό συμπέρασμα αυτού του σχεδίου έρευνας είναι ότι κατά τη μελέτη της οικονομικής ιστορίας, τείνουμε συστηματικά να αγνοούμε το ρόλο της βίας, τον απόλυτα κεντρικό ρόλο του πολέμου και της δουλείας, στη δημιουργία και σχηματοποίηση των βασικών θεσμών, αυτού που σήμερα αποκαλούμε «οικονομία». Επιπλέον, σημασία έχουν και οι προελεύσεις. Η βία μπορεί να είναι αόρατη, αλλά παραμένει τυπωμένη στη φιλοσοφία της κοινής οικονομικής λογικής μας, στην προφανέστατα αυταπόδεικτη φύση των θεσμών, που απλά ποτέ δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν έξω από το μονοπώλιο της βίας – αλλά και της συστηματικής απειλής της βίας – που διατηρείται από το σύγχρονο κράτος.

Συνέχεια

Τι είναι ο ολοκληρωτισμός

Παράθεμα


 Τι είναι ο ολοκληρωτισμός

 

Σύνταξη/επιμελια: Γιώργος Μεριζιώτης

 

ntavanellos_Sibylle-Bergemann_1280-990x675

Εμφάνιση και οι πρώτες χρήσεις της έννοιας του ολοκληρωτισμού.

Ο όρος «ολοκληρωτισμός» (totalitarianism) προέρχεται από την υστερολατινική λέξη totalitas που δηλώνει ολότητα, ολικότητα, πληρότητα (επίθ. – totalis) και παραπέμπει στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο στην απόλυτη ισχύ μιας ορισμένης εξουσίας (ομάδας, κόμματος ή μονάρχη) επί του συνόλου της κοινωνίας. Οι πηγές του νοήματος αυτής της έννοιας οδηγούν στην εποχή του απολυταρχικού κράτους στην Ευρώπη και στις σκέψεις ορισμένων φιλοσόφων όπως του Τόμας Χομπς (ιδιαίτερα στο έργο του «Λεβιάθαν»), καθώς και του Χέγκελ που διακήρυσσε ότι το ανώτατο σημείο ανάπτυξης του ανθρώπινου πνεύματος (και συνακόλουθα της οργάνωσης της κοινωνίας) είχε ήδη βρει το ιδανικό του μέσα στο απολυταρχικό πρωσσικό κράτος της εποχής του.

Συνέχεια

Το ολοκληρωτικό συστήματα στη σκέψη της Χάνα Άρεντ

Παράθεμα


 Το ολοκληρωτικό συστήματα στη σκέψη της Χάνα Άρεντ

 

Του Γιάννη Καρύτσα

 

ev001 Σήμερα, έχει ευρέως επικρατήσει να εννοούμε, όταν μι­λάμε για ολοκληρωτικά συστήματα, όλα τα συστήματα των χωρών του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού» και όλες τις δικτατορίες σε κάθε μέρος της γης. Έτσι, ως ολοκλη­ρωτικά πολιτικά συστήματα προσδιορίζονται ευρέως, επί παραδείγματι, τα συστήματα του Μουσολίνι, του Χίτλερ του Λένιν, του Στάλιν, του Φράνκο, του Τσαουσέσκου’ του Πινοσέτ, του Κάστρο, κ.λπ.

Αντίθετα, η Χάννα Άρεντ, στο πρωτοποριακό έργο της προέλευση τον ολοκληρωτισμού»(πρώτη έκδοση 1951), προσπαθώντας να συλλάβει την ιστορική ιδιομορ­φία των ολοκληρωτικών συστημάτων του Χίτλερ και του Στάλιν οδηγείται σε μία κρίσιμη διάκριση μεταξύ των μο­νοκομματικών δικτατοριών και των ολοκληρωτισμών ως πολίτικων συστημάτων εξουσίας.

Συνέχεια

Η Γένεση του Ολοκληρωτισμού

Παράθεμα


Η Γένεση του Ολοκληρωτισμού

 

(Από το Βιβλίο του Κώστα Παπαϊωάννου)

 

large_20160721114601_i_genesi_tou_oloklirotismoyΠρόλογος του εκδότη*

Η Γένεση τον Ολοκληρωτισμού ή σύμφωνα με τον αρχικό του τίτλο Οικονομι­κή υπανάπτυξη και κοινωνική επανάσταση, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα που γράφτηκαν ποτέ για τη ρώσικη επανάσταση και το γραφειοκρατικό εκφυλισμό της. Θα λέγαμε ότι την εποχή που γράφτηκε, το 1955-56, αποτελούσε από όσο γνωρίζουμε την πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική μελέτη για το ρώσικο ολοκληρωτικό φαινόμενο στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Αυτή η ογκώδης μελέ­τη, την οποία έγραψε ο Παπαϊωάννου στα ελληνικά, σε ηλικία 30 χρόνων αποτελεί βέβαια σε ό,τι αφορά την ελληνική ασθενική βιβλιογραφία μια ανεπανάληπτη επιστημονική και θεωρητική κορύφωση.

Συνέχεια

Τοπική αυτοδιοίκηση ή ελευθεριακός κοινοτισμός;

Παράθεμα

Τοπική αυτοδιοίκηση ή ελευθεριακός κοινοτισμός;

 

pa_peiraia_topikh_autodioikhsh_2006_re2010_brΠεριγραφή:

Αυτή η μπροσούρα κυκλοφόρησε σε πολύ μικρό αριθμό αντιτύπων με αφορμή τις δημοτικές εκλογές του 2006 και παράλληλα είναι μια κριτική στον «Καποδίστρια 1». Στην παρούσα  μορφή έχουν προστεθεί κάποιες σημειώσεις και δύο προσθήκες.

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ (έξι σημεία )

 {…} 1.  Η τοπική αυτοδιοίκηση σαν μηχανισμός, αστικά διαμορφωμένος με συγκεκριμένο διοικητικό σύστημα, αποτελεί συνέχεια του κρατικού μηχανισμού και παράλληλα είναι «ανταγωνιστής» αυτού. Συνέχεια αποτελεί ο διοικητικός της μηχανισμός που ασκεί τοπικό έλεγχο και εξουσία μέσα από το πλέγμα συγκεκριμένων κανόνων και αρμοδιοτήτων, που της παρέχονται από την κεντρική εξουσία. Ανταγωνιστής γίνεται από τη στιγμή που διεκδικεί από την κεντρική εξουσία, αρμοδιότητες και οικονομικούς πόρους.

Συνέχεια

Ο Αναρχικός – Αντιεξουσιαστικός – Ελευθεριακός διαδικτυακός γαλαξίας (όλα τα Link)

Συνέχεια