Εθνικισμός – πατριωτισμός: η πολιτική θρησκεία του κράτους

Παράθεμα

Εθνικισμός – πατριωτισμός: η πολιτική θρησκεία του κράτους

Απο την Αναρχική συλλογικότητα Καθ’οδόν

Επιμέλεια ανάρτησης : Γιώργος Μεριζιώτης

 

afisa_22-9-2018-723x1024Εθνικισμός – πατριωτισμός: η πολιτική θρησκεία του κράτους

Είθισται, όταν μιλάμε για τον εθνικισμό, να σκεφτόμαστε αυτόματα τα δεξιά και ακροδεξιά κόμματα και οργανώσεις. Ο εθνικισμός όμως είναι ένα αφήγημα-ιδεολογία που αφορά σε όλο το κοινοβουλευτικό πολιτικό φάσμα, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του εξωκοινοβου­λευτικού. Ο εθνικισμός γεννήθηκε από τον κρατισμό, συμπορεύτηκε μαζί του, αλληλοϋποστηρίχτηκαν σε τέτοιο βαθμό που να θεωρού­νται αξεδιάλυτα. Είτε μεθοδολογικά είτε πολιτικά είναι αδιανόητη η αναφορά του χωρίς την ταυτόχρονη αναφορά και του άλλου. Αυτό συμπυκνώνεται με τη χρήση του όρου έθνος-κράτος.

Συνέχεια

Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης – τοπικοποίησης

Παράθεμα

Των Γ. Κολέμπα – Γ. Μπίλλα *

Επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

PrintΑπό την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.

{…} Ο καπιταλισμός, πριν φανερώσει τα αδιέξοδά του, κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων, διαμόρφωσε έναν ανθρωπολογικό τύπο μοναχικό, νευρωτικό, αγχώδη, φοβικό και φοβισμένο, ανταγωνιστικό, επιθετικό, ενεργοβόρο, καριερίστα και αμοραλιστή, κάτοικο του «εγώ» και όχι του «εμείς». Ακόμα και σήμερα ο άνθρωπος αυτός διατηρεί την ψευδαίσθηση της ατομικής διαφυγής. Ο ανθρωπολογικός τύπος της ιδιώτευσης, της απάθειας, της συναλλαγής και της αλλοτρίωσης είναι μέρος του προβλήματος που έχουμε να επιλύσουμε.

Είναι ανάγκη να υιοθετήσουμε άλλα νοήματα, άλλες σημασίες και άλλα προτάγματα στη ζωή μας, με τα οποία θα αξίζει να ζει κανείς σήμερα και όχι να περιμένει την έφοδο στα «χειμερινά ανάκτορα». Διότι ο άνθρωπος, εκτός από κοινωνική κατασκευή, είναι ταυτόχρονα και δημιουργός της ζωής του.

Συνέχεια

Για μία δημοκρατική αντίληψη της επιστήμης και της τεχνολογίας

Παράθεμα

Του Τάκη Φωτόπουλου *

637

Wassily Kandinsky «Soft Hard» – 1927

Σύνοψη

Η αντίληψη, η οποία επικράτησε στη Δύση από τον καιρό του Διαφωτισμού κατά το 18ο αιώνα, ότι η επιστήμη και η τεχνολογία επιτρέπουν τον ανθρώπινο έλεγχο της φύσης, σε μια αέναη διαδι­κασία προόδου και χειραφέτησης, έχει τεθεί σε σοβαρή δοκιμασία τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια. Αντικείμενο αμφισβήτησης έγινε όχι μόνο η αντικειμενικότητα και ουδετερότητα της επι­στήμης αλλά, επίσης, η αυτονομία της τεχνολογίας. Εν τούτοις. ένα ακόμη σοβαρότερο θέμα που έχει τεθεί αφορά το δημοκρατικό χαρακτήρα της σημερινής επιστήμης και τεχνολογίας, της τεχνοε­πιστήμης.

Συνέχεια

Οι ρίζες του μίσους

Παράθεμα

Οι ρίζες του μίσους

 

Του Κορνήλιου Καστοριάδη

 

80680-180447«Υπάρχουν δύο ψυχικές εκφράσεις του μίσους: το μίσος για τον άλλο  και το μίσος για τον εαυτό μας, το οποίο συχνά δεν παρουσιάζεται ως τέτοιο. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι και τα δυο έχουν κοινή ρίζα, την άρνηση της ψυχικής μονάδας να δεχθεί αυτό που για την ίδια είναι ξένο. Η οντολογική αυτή διάρθρωση του ανθρώπου επιβάλλει αξεπέραστους εξαναγκασμούς σε κάθε κοινωνική οργάνωση και σε κάθε πολιτικό πλάνο. Καταδικάζει αμετάκλητα κάθε ιδέα για μία«διαφανή» κοινωνία, κάθε πολιτικό πλάνο που αποσκοπεί στην άμεση οικουμενική συμφιλίωση.

Συνέχεια

∆έκα Θέσεις για τα Κοινωνικά Κινήµατα


∆έκα Θέσεις για τα Κοινωνικά Κινήµατα *

 

Των Andre Gunder Frank – Marta Fuentes **

Επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

 

Immagine-4 Εισαγωγή

Στο δοκίμιο αυτό αναπτύσσονται οι εξής θέσεις:

 1.  Τα «νέα» κοινωνικά κινήματα δεν είναι νέα, ακόμα κι αν έχουν κάποια νέα χαρακτη­ριστικά γνωρίσματα· ενώ τα «κλασικά» κοινωνικά κινήματα είναι σχετικά νέα και ίσως προσωρινά.

2.  Τα κοινωνικά κινήματα εμφανίζουν αρκετή πολυμορφία και ευμεταβλητότητα αλλά έχουν δυο κοινά στοιχεία; Πρώτον, την ατομική κινητοποίηση που έχει σαν βάση ένα αίσθημα ηθικής και δικαιοσύνης (ή αδικίας). Δεύτερον, την κοινωνική ισχύ που έχει σαν βάση την κοινωνική κινητοποίηση ενάντια στη στέρηση και τον αγώνα για την επιβίωση και τη συγκρότηση της ταυτότητας.

Συνέχεια

Ο σύγχρονος κοινοτισμός και η άμεση δημοκρατία

Παράθεμα

Toυ Γιώργου Κολέμπα

 

joan-miro-the-tilled-field

Joan Mirò: La Terra Arata

Σε μία εποχή όπου όλες οι ενδείξεις είναι δυσοίωνες και τα προγνωστικά αποθαρρυντικά, ο κοινοτισμός επαναφέρει το όραμα για μια ανθρωπότητα που δεν θα πέσει στην παγίδα του αιμοσταγούς κανιβαλισμού και της αυτοκαταστροφής.

Ο κοινοτισμός και η άμεση δημοκρατία με την ομοσπονδιακή μορφή, αποτελεί σήμερα την ιδέα που μπορεί, όσο πιθανώς καμία άλλη, να εδαφικοποιήσει ταυτόχρονα σε τοπικό/γεωγραφικό αλλά και οικουμενικό/φαντασιακό επίπεδο την έννοια του κοινωνικού αυτοκαθορισμού.

Συνέχεια

Ξαναφτιάχνοντας την κοινωνία

Παράθεμα

Του Μάρεϊ Μπούκτσιν

Πρόλογος/ επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

ba93c54710947d1f7acb586420d108e6--punk Πρόλογος

Δεν είναι ο άνθρωπος καρκίνος πάνω στον πλανήτη

Σε αυτή τη δημοσίευση παρουσιάζω το βιβλίο του Μάρεϊ Μπούκτσιν(α) «Ξαναφτιάχνοντας την κοινωνία»  δημοσιεύοντας  τον «πρόλογο» του συγγραφέα  με τίτλο «ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ» που απαντάει στους προβληματισμούς που θέτω πιο κάτω. Ο τίτλος του πρόλογου  είναι  «αυθαίρετα» δικός μου.

Συνέχεια

Η επανανοηματοδότηση της ζωής μας

Παράθεμα

Του Γιώργου Κoλέμπα *

Επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

dutch-interior-miro-12-dutch-interior-i-1928-joan-miro-1308-x-1694

Joan Miró – Dutch Interior 1928 (κάντε κλικ την φώτο για μεγέθυνση)

1. Η επανανοηματοδότηση της καθημερινότητας μας

Σήμερα στα πλαίσια της συνολικής κρίσης και του «ναυαγίου» του μοντέλου ανάπτυξης που ακολουθήθηκε στη χώρα, θεωρούμε ότι είναι καταρχήν απαραίτητο να δώσουμε νέα νοήματα στη ζωή μας και την καθημερινότητά μας σαν πολίτες της.

Περισσότεροι πολίτες της  βλέπουν ότι είναι αναγκαίο να ξεπερασθεί το παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό μοντέλο «ανάπτυξης» που μας οδηγεί σε οικονομικές και οικολογικές καταστροφές. Από την άλλη αντιλαμβάνονται όλο και περισσότεροι, ότι για να είναι αυτό δυνατό, θα χρειασθεί ένα σημαντικό μέρος της νεολαίας και των ανέργων των πόλεων να μετεγκατασταθεί με δημιουργικό τρόπο στην περιφέρεια. Για να την αναζωογονήσουν και να στραφούν στην ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με εφαλτήρα τον αγροδιατροφικό τομέα και την μεταποίηση και όχι μόνο με τις υπηρεσίες και τον υπερδιογκωμένο μέχρι σήμερα τριτογενή τομέα και τον τουρισμό. Συνέχεια

Σοσιαλδημοκρατίας το ανάγνωσμα

Παράθεμα

Σύνθεση/επιμέλεια Γιώργος Μεριζιώτης

Σε αυτό το μέσο (athens.indymedia) έχουν γραφτεί εκατοντάδες όχι μόνο ιστορικές ανακρίβειες ή σκόπιμες παραχαράξεις – διαστρεβλώσεις της κοινωνικής ιστορίας από τους μαρξιστές λάτρες του αθλήματος, αλλά και παρλαπίπες από αφελείς φερέλπιδες ιστοριοδίφες. Έτσι και τώρα μόνο και μόνο για να στηριχθεί μια άποψη κάποιων νεομπολσεβίκων – νεοσταλινικών, ο φίλος Αντικαπιταλιστής στην ανάρτηση του Οι κύκλοι φιλελευθερισμού, σοσιαλδημοκρατίας, και ο νεοφασισμός λέει:

Συνέχεια

Ανοικτή επιστολή προς το αναρχικό «κίνημα»

Παράθεμα


 Ανοικτή επιστολή προς το αναρχικό «κίνημα»*

(Αποχαιρετώντας την χιμαιρική1 αναρχία)

Του Γιώργου Μεριζιώτη

1-dc53e1bdaa1. Πολλοί, διαβάζοντας αυτά που θα πω παρακάτω, θα πουν: «μα τι λέει ο άνθρωπος, πριν λίγο καιρό ακόμα και  μέσω διαδικτύου (στο Indymedia) υποστήριζε αλλά, πάει το έχασε, έπεσε σε θεωρητική και ιδεολογική διαταραχή». Άλλοι θα χαρούν και θα πουν: «εμείς τα λέγαμε», ενώ άλλοι θα πουν: «τι μας διαφέρει τι λέει μια περσόνα, εμείς είμαστε κινηματικοί και ανεξάρτητοι από πρόσωπα». Αυτοί οι τελευταίοι, είναι και οι πιο υποκριτές γιατί όλοι τους, στο βάθος, είναι υποκειμενιστές και περσοναλιστές καλυπτόμενοι πίσω από την κινηματική κουρτίνα ή κουρτίνα της ομάδας. Σύντροφοι που με γνωρίζουν, προσωπικά και θα τσαντιστούν με τον επιθετικό προσδιορισμό που δίνω στην αναρχία, τούς  λέω να τον δουν τουλάχιστον ως ποιητική αδεία. Επίσης, θα πουν: «τι έγινε σύντροφε, τώρα  που μετά από πολλά χρόνια μπήκε το νερό στο αυλάκι και συζητάμε για οργάνωση και πρόγραμμα, εσύ την κάνης»; Το μόνο που μπορώ, είναι να τους πω: καλή επιτυχία.

Συνέχεια

Ο Μαλατέστα και ο φασισμός, οι αναρχικοί και η δημοκρατία

Παράθεμα


 Ο Μαλατέστα και ο φασισμός, οι αναρχικοί και η δημοκρατία *

Tου Φραντσέσκο Μπέρτι

 

malatesta

Ο Μαλατέστα έξω απο αστυνομικό τμήμα του Λονδίνου

Η απάντηση του Μάσιμο Ορτάλι, που δημοσιεύτηκε στο 262ο τεύχος του «Rivista Anarchica», σε ένα φοιτητή** που ζητούσε διευκρινίσεις για τη σχέση του Μαλατέστα (και γενικότερα του αναρχισμού) με το φασισμό δε με έ­χει πείσει πλήρως. Γι’ αυτό, θα ήθελα να προσθέσω κά­ποιες σκέψεις πάνω σ’ αυτήν τη σχέση, ελπίζοντας να συμβάλω σε μία συζήτηση που τη θεωρώ χρήσιμη, όχι μό­νο από ιστοριογραφικής απόψεως, αλλά επίσης, και κυ­ρίως, από απόψεως πολιτικής επικαιρότητας.

Ο Ορτάλι γράφει ότι ο Μαλατέστα και οι Ιταλοί αναρχι­κοί δεν έθεταν στο ίδιο επίπεδο τη δημοκρατία και το φασισμό και ότι ήξεραν να συλλαμβάνουν πλήρως τις ου­σιώδεις διαφορές των δύο συστημάτων εξουσίας καθώς και τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους έπρεπε να οργανώνουν τον αγώνα τους εναντίον της αντίδρασης.

Συνέχεια

Οι πνευματικοί και ταξικοί μας πρόγονοι

Παράθεμα


Οι πνευματικοί και ταξικοί μας πρόγονοι

Μέρος πρώτο

«οΰτε γάρ άρχειν οΰτε άρχεσθαι έθέλω»

 

Tου Γιώργου Μεριζιώτη

 

french_revolution_4

14 Ιούλη του 1789: Η εφόρμηση των Αβράκωτων και η άλωση της Βαστίλης

Προοίμιο

Με αφορμή τον τίτλο του πρώτου μέρους «οΰτε γάρ άρχειν οΰτε άρχεσθαι έθέλω» χρειάζεται να σκεφτούμε σοβαρά ότι δεν υπάρχει μόνο η αρχαία σκουριά αλλά και ο χρυσός, ανεξάρτητα από το αν πιστεύουμε ότι προερχόμαστε απευθείας ή όχι από τους αρχαίους, η κληρονομιά τους είναι ανεκτίμητη.  Χρειάζεται να ενσκήψουμε σε αυτά που έλεγαν και έγραψαν οι αρχαίοι πρόγονοι -όχι προγονολατρικά- αλλά με μια νέα συγκριτική ματιά, δεν πρέπει να αφήσουμε την μελέτη τις αρχαίας πολιτικής – κοινωνικής  φιλοσοφίας  στα χέρια επαϊόντων καθηγητών, στους προγονόπληκτους, ή στα φασιστόμουτρα που προσαρμόζουν αυτή την σκέψη και τα προτάγμα τα της  κατά το δοκούν.

Συνέχεια

Πέρα απο τη δημοκρατία ΑΝΑΡΧΙΑ

Παράθεμα


 Πέρα από τη δημοκρατία ΑΝΑΡΧΙΑ

 

Του Amedeo Bertolo

 

Επιμέλεια: Γιώργος Μεριζιώτης

 

eutocoverΗ δημοκρατία και πέρα από αυτή1

“Εάν εκληφθεί κυριολεκτικό μια δημοκρατία πρέπει να είναι μια ακρατική κοινωνία. Η εξουσία ανήκει στο λαό στο βαθμό που ο λαός ασκεί την εξουσία ο ίδιος”. Giovanni Sartori

Το άρθρο αυτό ασχολείται με τη δημοκρατία από μια αναρχική οπτική και με τον αναρχισμό από μια δημοκρατική οπτική. Το κύριο ζήτημα είναι εκείνες οι πλευρές των δύο αυτών πολιτικών και φιλοσοφικών κατηγοριών που προκύπτουν από μια αντιπαράθεση μεταξύ τους, δηλαδή οι ουσιώδεις διαφορές και ομοιότητες μεταξύ της δημοκρατίας και του αναρχισμού. Αυτό σημαίνει ότι δε θα εξεταστούν λεπτομερώς ούτε η δημοκρατία με την έννοια που της αποδίδεται συνήθως («αντιπροσωπευτική» δημοκρατία), ούτε ο πολιτικός αναρχισμός (όπως τον βλέπουν οι αναρχικοί), ούτε ακόμα η πρωταρχική μορφή δημοκρατίας, η «άμεση δημοκρατία», που βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ δημοκρατίας και αναρχισμού.

Συνέχεια

Προοίμιο για μια παγκόσμια ιστορία της ατιμίας

Παράθεμα


Προοίμιο για μια παγκόσμια ιστορία της ατιμίας *

 

( Μακιαβελισμός , οικονομία και πολιτική )

 

Του Γιώργου Μεριζιώτη

 

l-homme-est-un-porc-la-vision-de-georges-grosz

George Grosz «Mια ιστορία του χειμώνα». 1917-19

Εισαγωγή

Αυτό το κείμενο δεν ασχολείται με την οικονομία καθεαυτή, ούτε προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει στο ερώτημα αν η οικονομική επιστήμη είναι πραγματική – καθαρή – επιστήμη, γιατί αν το κάνει αυτό θα εμπλακεί σε μια συζήτηση του τύπου, ότι είναι επιστημονικό είναι και αληθινό και το αντιστρόφως ανάλογο, ότι είναι αληθινό δεν είναι κατά ανάγκη επιστημονικό, αυτό είναι μια συζήτηση πέραν από τους στόχους αυτού του κειμένου.

Επίσης δεν ασχολείται με την εφαρμοσμένη πολιτική της οικονομίας στην βάση της μακροοικονομίας, της μικροοικονομίας, της οικονομετρίας και των παράπλευρων κλάδων της πχ των χρηματιστικών, πιστωτικών, και δημοσιονομικών πολιτικών , της εθνικής οικονομίας κλπ. Αυτό το κείμενο δεν είναι αποκαλυπτικό, δηλαδή που το πάει το σύστημα, ούτε πρωτοτυπεί προς χάρη της πρωτοτυπίας , για τον απλό λόγο ότι στην εποχή μας και στο τώρα, της κοινωνίας του εμπορεύματος – θεάματος και του μινιμαλιστικού κενού δεν υφίσταται καμιά πρωτοτυπία.
Συνέχεια

Η δημοκρατία τους, η νεωτερικότητα και το πολιτικό ψέμα

Παράθεμα


 Η δημοκρατία τους, η νεωτερικότητα και το πολιτικό ψέμα *

 

Του Γιώργου Μεριζιώτη

78_big

Η πυραμίδα του I. M. Pei στο Παρίσι (πλατεία μουσείου Λούβρου )

 Προοίμιο

«… Μια κοινωνία όπου κυριαρχείται από αλλοτριωμένες κοινωνικές ταξικές σχέσεις, που επιβάλει η εκάστοτε πολιτική-οικονομική ελίτ μέσω του κράτους (δηλαδή της «νομιμοποιημένης» δομικής βίας), μεταξύ εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενου, διευθυντή και διευθυνόμενου, κυβερνήτη και κυβερνώμενου δεν θα είναι ποτέ αληθινά δίκαιη, ούτε θα είμαστε πραγματικά ελεύθεροι.

Μια κοινωνία διχαστικά πολωμένη μεταξύ φτώχειας και πλούτου, μεταξύ αυτών που δίνουν εντολές και αυτών που εκτελούν δεν θα είναι ποτέ οικολογικά ισορροπημένη, γιατί η κυριαρχία απέναντι στην φύση έχει τις ρίζες της στην κυριαρχία ανθρώπου από άνθρωπο. Η οικολογική ισορροπία προϋποθέτει την κοινωνική αρμονία… » Γ. Μ

Συνέχεια

Η θεωρία της αυθόρμητης τάξης

Παράθεμα


Η θεωρία της αυθόρμητης τάξης

 

Του Colin Ward

 

Eπιμέλεια Γιώργος Μεριζώτης

 

ΠΕΡΙ ΤΑΞΗΣ

“ Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη να κυβερνηθεί.

Στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να εξουσιάζεται.

Η ευταξία προκύπτει αυθόρμητα, όταν τα πράγματα αφήνονται ελεύθερα…”

ZHUANG ZHOU (Κινεζος φιλοσοφος 369 – 286 π.χ.)

Συνέχεια

Linux (Λίνουξ ) και Αναρχία

Παράθεμα


Linux (Λίνουξ ) και Αναρχία

 

anonanarchistactionflagΗ πρόσβαση στους υπολογιστές -και οτιδήποτε θα μπορούσε να σε διδάξει κάτι για τον τρόπο που ο κόσμος λειτουργεί- πρέπει να είναι απεριόριστη και απόλυτη. R. Stallman

Θα με πιστεύατε εάν σας έλεγα ότι θα μπορούσατε να κάνετε ακτιβισμό χωρίς να εργάζεστε μέσα στο «σύστημα», χωρίς να διακινδυνεύετε πως θα… κονομήσετε κάποια ποινή φυλάκισης και πως, όχι μόνον δεν θα σας κοστίσει τίποτα απολύτως μα, θα εξοικονομήσετε και πολλά χρήματα; Για σκεφτείτε το λίγο˙ έχετε την επιλογή είτε να συνεχίσετε να υποστηρίζετε εταιρείες που βασίζονται σε νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας είτε να επιλέξετε κάποιες άλλες λύσεις που αναπτύσσονται και ακμάζουν χωρίς την απειλή της βίας. Η επιλογή είναι καθαρά δική σας. Θέλετε να συμμετέχετε σε αυτό το είδος ακτιβισμού; Ο λόγος για το λειτουργικό σύστημα που επιλέγετε να χρησιμοποιήσετε στον υπολογιστή σας.

Συνέχεια

Η ανεπάρκεια του οικονομικού υλισμού

Παράθεμα


Η ανεπάρκεια του οικονομικού υλισμού

Του Ρούντολφ Ρόκερ

 

Grosz, Grey Day

George Grosz- Grey Day 1921

Σχόλιο της σύνταξης

Το κείμενο αυτό του Ρούντολφ Ρόκερ είναι μέρος του τετράτομου έργο του “Εθνικισμός και Πολιτισμός”, αν και γραμμένο την εποχή του μεσοπόλεμου από το 1919- 1933 διατηρεί σε πολλά σημεία (δυστυχώς) την φρεσκάδα του. Σε αυτό το κεφάλαιο ο Ρόκερ καταπιάνεται με την άποψη του οικονομικού (διαλεκτικού ) υλισμού που διατύπωσε ο Μαρξ και οι επίγονοι του μαρξιστές επιχειρώντας να αναγάγουν όλες της ανθρώπινες ενέργειες στης σφαίρα της οικονομίας, της παραγωγής και των συμφερόντων που απορρέουν από αυτή, με την γνωστή (και ολέθρια) ανάγωγη – απαγωγή της κοινωνικής ζωής σε βάση και εποικοδόμημα, όπου βάση της κοινωνικής ζωής είναι οι οικονομικές – παραγωγικές σχέσης και εποικοδόμημα οι κοινωνικές σχέσης λχ η σχέση εξάρτησης κυρίαρχου κυριαρχούμενου.

Συνέχεια

Στοχασμοί πάνω στην έννοια του κράτους

Παράθεμα


 Στοχασμοί πάνω στην έννοια του κράτους

 

8438a57a-890b-44d9-90f3-f2b3176d391e_4

Συνέντευξη με τον Πιέρ Κλάστρ

Σε αυτή τη συνέντευξη του 1975 ο Clastres  αναφέρεται στο κράτος και την εξουσία στις πρωτόγονες κοινωνίες. Υποστηρίζει ότι  εάν εξετάσουμε με ποιον τρόπο η πρωτόγονη κοινωνία καθορίζει τη θέση της εξουσίας, θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από μια απλοϊκή και θετικιστική αντίληψη σχετικά με την ανάπτυξη της ανθρωπότητας και να επαναθέσουμε με νέους όρους το ζήτημα της εξουσίας και του κράτους. Η συνέντευξη θέτει και διερευνά το ερώτημα αν μπορούν να υπάρξουν κοινωνίες χωρίς τον καταπιεστικό θεσμό του κράτους και χωρίς τη διαίρεση σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.

Συνέχεια

Η θρησκευτική πίστη ως όπλο υποταγής και μαζικής καταστροφής

Παράθεμα


Η θρησκευτική πίστη ως όπλο υποταγής και μαζικής καταστροφής

 

Του  Κώστα Λάμπου

 

178803g-lambosvivlio423Σχόλιο του Γιώργου Μεριζιώτη

Εκτός από ένα δοκίμιο του Σκαρίμπα και κάποιου άλλου (που δεν θυμάμαι το όνομα του) με τίτλο “οι ρασοφόροι του έθνους”, δεν έχει γραφτεί μέχρι σήμερα ένα εμπεριστατωμένο και τεκμηριωμένο βιβλίο από Ελληνα συγγραφέα για τις θρησκείες. Η αριστερά συμπεριλαμβανόμενου και του ΚΚΕ εδώ και χρόνια έχει κάνει γαργάρα το “η θρησκεία το όποιο του λάου” που είπε ο Μαρξ.

Ο Συγγραφέας αντιμετώπισε πρόβλημα στην έκδοση του βιβλίου μέχρι και ο εκδοτικός οίκος που συνεργαζόταν και έχει εκδώσει όλα του τα βιβλία φοβήθηκε να το εκδώσει.

Συνέχεια

H άνοδος της ασημαντότητας

Παράθεμα


 H άνοδος της ασημαντότητας και  Tο βαρύ προνόμιο της Δύσης

(αποσπάσματα από  το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη)

 

 42d23c4f-c919-4b04-9416-c02fac5b7a9c_3H απουσία κριτικής σκέψης,Οι διανοούμενοι, Κρίση της κριτικής, H τηλεόραση Το βαρύ προνόμιο της Δύσης,Τις πταίει

Πώς θα ήταν οι κοινωνίες αν βασίζονταν περισσότερο στις αρχές της διανόησης; Αμφισβητώντας και όχι συμπλέοντας. Κριτικάροντας και όχι συμφωνώντας.

Πώς θα ήταν τα Μέσα Ενημέρωσης αν δεν εγκλωβίζονταν στον ξύλινο πολιτικό λόγο, στα δρώμενά του και στο «ψέμα- αίμα- σπέρμα»;

Πώς θα ήταν τα σχολεία αν δίδασκαν σκέψη και όχι παπαγαλία; Αν δεν αξιολογούσαν το «κατά γράμμα» αλλά το «κατά κρίση»;

Συνέχεια

Είναι η οικονομία Φίλε!


Είναι η οικονομία Φίλε!

 

 

mpota-stin-platiTου Κώστα Λάμπου
Ο έλεγχος της συμπεριφοράς, της δράσης, συνεπώς και της ζωής κάθε ζωντανού όντος περνάει μέσα από το στομάχι του, δηλαδή εξαρτάται από τις δυσκολίες με τις οποίες είναι συνυφασμένη η εξασφάλιση της τροφής του. Αυτό ισχύει σε υπέρτατο βαθμό για μορφές ζωής, όπως ο άνθρωπος, που χρειάζονται πολλά χρόνια μέχρι να μπορούν να εξασφαλίσουν μόνες τους την τροφή τους, την ασφάλειά τους και την επιβίωσή τους.
Το ανθρώπινο είδος κατανόησε από την νηπιακή του ηλικία την αναγκαιότητα της συλλογικής αντιμετώπισης της εξασφάλισης της τροφής, της ασφάλειας και της επιβίωσης και γι’ αυτό συγκροτήθηκε σε ομάδες, συλλογικότητες, κοινότητες και κοινωνίες και έτσι κατάφερε για εκατομμύρια χρόνια να επιβιώνει, χάρη στην αυτοπροσδιοριζόμενη, και ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός, τροφοσυλλεκτική αρχικά και παραγωγική στη συνέχεια οικονομική του δραστηριότητα, η οποία κατάληγε στην, ανάλογα με τις ανάγκες των μελών, ισοκατανομή των παραγόμενων αγαθών.

Συνέχεια

Το ηφαίστειο του Αίμου

 


Το ηφαίστειο του Αίμου *

( Μια μικρή ακτινογραφία των Βαλκανίων)

 

 

balkΤου Γιώργου Κυριακού
«Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί». Γιώργος Σεφέρης
«Εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε..» Διονύσης Σαββόπουλος, «Μπάλλος»
Η παρούσα είναι μια ημιτελής, με πολλές ελλείψεις, αφήγηση της κατάστασης στα Βαλκάνια. Σ’ αυτό συντρέχουν λόγοι που δεν αφορούν μόνο τις φανερές αδυναμίες της προσπάθειας αλλά και λόγοι ιστορικοί που ώθησαν την άγνοια για τη γειτονιά μας. Έτσι, την εποχή της δεκαετίας του ’90, όταν άρχισαν οι μεγάλες ανακατατάξεις στον πλανήτη μας ανακαλύψαμε τη γεωγραφική θέση της Ελλάδας. Τα Βαλκάνια, στην ορθώς πολιτική γλώσσα λέγονται «Νοτιοανατολική Ευρώπη». Διότι αφού «ανήκοντες εις την Δύσιν» δηλαδή στον πολιτικό πυρήνα της Ευρώπης και στην στρατιωτικοπολιτική εντολή των ΗΠΑ, τα Βαλκάνια ήταν οι «άλλες» χώρες, αυτές που «οικοδομούσαν το σοσιαλισμό» κατά τα λεγόμενα των ηγετών τους και κάποιες από αυτές ήταν στη σφαίρα επιρροής της κάποτε Σοβιετικής Ένωσης ή του «παραπετάσματος» για την αντικομουνιστική ή τη φιλοαμερικανική πολιτική.

Συνέχεια

Η αμφισημία στην μαρξιστική σκέψη (Μέρος Πρώτο)


Η αμφισημία στην μαρξιστική σκέψη (Μέρος Πρώτο)

LA_FIRMA_IN_BIANCO

«La firma in bianco»o «Le blanc-seing»

Ο Μάρξ και η ανανέωση της κοινωνίας

του Μάρτιν Μπούμπερ *
Κατανοώντας ότι επιδίωξη του λεγόμενου ουτοπικού σοσιαλισμού είναι ν’ αντικαθιστά στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό το κράτος με την κοινωνία, και μάλιστα με «γνήσια» κοινωνία και όχι με μεταμφιεσμένο κράτος, μπορούμε να συνοψίσουμε στα ακόλουθα τις βασικές προϋποθέσεις για μια γνήσια κοινωνία: δεν είναι ένα συσσωμάτωμα ουσιαστικά άσχετων μεταξύ τους ατόμων, γιατί ένα τέτοιο συσσωμάτωμα θα μπορούσε να το συνέχει μόνο μια «πολιτική», δηλαδή καταναγκαστική βασική αρχή διακυβέρνησης· πρέπει να απαρτίζεται από μικρές κοινωνίες στη βάση της κοινοτικής ζωής και των ενώσεων των κοινωνιών αυτών και οι αμοιβαίες σχέσεις των κοινωνιών και των ενώσεων τους πρέπει να καθορίζονται στον μέγιστο δυνατό βαθμό από την κοινωνική βασική αρχή – την βασική αρχή- της εσωτερικής συνοχής, της συνεργασίας και της αμοιβαίας τόνωσης.
Συνέχεια

Η αμφισημία στην μαρξιστική σκέψη (Μέρος Δεύτερο)


 Η αμφισημία στην μαρξιστική σκέψη (Μέρος Δεύτερο)

e90af012556a1d76dfe131b8942b0dbbΟ Λένιν και η ανανέωση της κοινωνίας

του Μάρτιν Μπούμπερ *
Όπως ακριβώς η βασική αρχή της ανανέωσης της κοινωνίας από τα έσω, με μιαν αναζωογόνηση του κυτταρικού ιστού της, δεν βρήκε στη θεωρία του Μαρξ παγιωμένη θέση που να απέρρεε από την ίδια την ιδέα, έτσι δεν είχε θέση γι’ αυτήν στην πιο τεράστια προσπάθεια του καιρού μας να πραγματώσει αυτήν τη θεω­ρία μέσα από την θαυμαστή αλλά πολύ προβληματική εφαρμογή της συνειδητής ανθρώπινης βούλησης. Και στις δυο περιπτώσεις το αρνητικό αυτό γεγονός μπορεί, όπως είδαμε, να δικαιολογηθεί όσον αφορά στην προεπαναστατική περίοδο λέγοντας ότι υπό την βασιλεία του καπιταλισμού δεν μπορούσε να συντελεστεί κανενός είδους, ούτε καν αποσπασματική κοινωνική αναζωογόνη­ση- αλλά όσον αφορά στην μετεπαναστατική περίοδο διαπιστώ­νεται και στις δυο περιπτώσεις ότι θα ήταν «ουτοπικό» να προ­διαγράφουμε τις κατάλληλες μορφές της αναζωογόνησης αυτής.

Συνέχεια