Για μία δημοκρατική αντίληψη της επιστήμης και της τεχνολογίας

Παράθεμα

Του Τάκη Φωτόπουλου *

637

Wassily Kandinsky «Soft Hard» – 1927

Σύνοψη

Η αντίληψη, η οποία επικράτησε στη Δύση από τον καιρό του Διαφωτισμού κατά το 18ο αιώνα, ότι η επιστήμη και η τεχνολογία επιτρέπουν τον ανθρώπινο έλεγχο της φύσης, σε μια αέναη διαδι­κασία προόδου και χειραφέτησης, έχει τεθεί σε σοβαρή δοκιμασία τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια. Αντικείμενο αμφισβήτησης έγινε όχι μόνο η αντικειμενικότητα και ουδετερότητα της επι­στήμης αλλά, επίσης, η αυτονομία της τεχνολογίας. Εν τούτοις. ένα ακόμη σοβαρότερο θέμα που έχει τεθεί αφορά το δημοκρατικό χαρακτήρα της σημερινής επιστήμης και τεχνολογίας, της τεχνοε­πιστήμης.

Συνέχεια

Οι στατιστικές του αίσχους, η αθλιότητα της φιλανθρωπίας και η αλληλεγγύη

Παράθεμα


Οι στατιστικές του αίσχους,η αθλιότητα της φιλανθρωπίας και η αλληλεγγύη (#)

Πρόλογος / επιμέλεια  Γιώργος Μεριζιώτης

Πρόλογος

« Κατ’ εμέ ο εχθρός δεν είναι η αριστερά, ο κομμουνισμός, ο αναρχισμός ή ακόμη η ανατροπή, αλλά ακριβώς αυτή η ιδεολογία της κοινωνικής  ισότητας, της οποίας οι διατυπώσεις, θρησκευτικές ή κοσμικές, μεταφυσικές ή δήθεν επιστημονικές, δεν έπαψαν να ανθούν εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια ». Αλέν ντε Μπενουά (Alain de Benoist): νεοφασίστας  φιλόσοφος. (1)

  Συνέχεια

Προοίμιο για μια παγκόσμια ιστορία της ατιμίας

Παράθεμα


Προοίμιο για μια παγκόσμια ιστορία της ατιμίας *

 

( Μακιαβελισμός , οικονομία και πολιτική )

 

Του Γιώργου Μεριζιώτη

 

l-homme-est-un-porc-la-vision-de-georges-grosz

George Grosz «Mια ιστορία του χειμώνα». 1917-19

Εισαγωγή

Αυτό το κείμενο δεν ασχολείται με την οικονομία καθεαυτή, ούτε προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει στο ερώτημα αν η οικονομική επιστήμη είναι πραγματική – καθαρή – επιστήμη, γιατί αν το κάνει αυτό θα εμπλακεί σε μια συζήτηση του τύπου, ότι είναι επιστημονικό είναι και αληθινό και το αντιστρόφως ανάλογο, ότι είναι αληθινό δεν είναι κατά ανάγκη επιστημονικό, αυτό είναι μια συζήτηση πέραν από τους στόχους αυτού του κειμένου.

Επίσης δεν ασχολείται με την εφαρμοσμένη πολιτική της οικονομίας στην βάση της μακροοικονομίας, της μικροοικονομίας, της οικονομετρίας και των παράπλευρων κλάδων της πχ των χρηματιστικών, πιστωτικών, και δημοσιονομικών πολιτικών , της εθνικής οικονομίας κλπ. Αυτό το κείμενο δεν είναι αποκαλυπτικό, δηλαδή που το πάει το σύστημα, ούτε πρωτοτυπεί προς χάρη της πρωτοτυπίας , για τον απλό λόγο ότι στην εποχή μας και στο τώρα, της κοινωνίας του εμπορεύματος – θεάματος και του μινιμαλιστικού κενού δεν υφίσταται καμιά πρωτοτυπία.
Συνέχεια

O νόμος της εντροπίας και το οικονομικό πρόβλημα

Παράθεμα


“O νόμος της εντροπίας και το οικονομικό πρόβλημα”

 

Oj5TS4Πρόλογος της σύνταξης:

1) Η εντροπία είναι η έννοια μέσω της οποίας μετράται η αταξία, της οποίας η μέγιστη τιμή αντικατοπτρίζει την πλήρη αποδιοργάνωση (ομογενοποίηση των πάντων) και ισοδυναμεί με την παύση της ζωής ή αλλιώς της εξέλιξης. Σε μια τέτοια κατάσταση δεν υπάρχει καμία διαδικασία και δε βρίσκεται «σε λήθαργο» (κρυμμένη) κανενός είδους πληροφορία που να επιτρέπει την εξέλιξη (ή τη ζωή) αν με κάποιο τρόπο γίνει εκ νέου παροχή μόνο ενέργειας.

Αφαιρώντας την έννοια της πληροφορίας που δεν είναι αντικειμενικά μετρήσιμη (η εντροπία που εξαρτάται από αυτήν είναι επίσης μη αντικειμενικά μετρήσιμη και μάλιστα αφήνεται χωρίς μονάδες), προκύπτει μια μορφή εντροπίας που αφορά μόνο θερμικές μεταβολές, υπολογίζεται και είναι σαφώς ορισμένη: η θερμοδυναμική εντροπία. Η θερμοδυναμική εντροπία είναι εκτατική μεταβλητή ενός θερμοδυναμικού συστήματος. Ο όρος «εντροπία» («εν-» + «τροπή», αλλαγή εντός, εσωτερική αλλαγή) επινοήθηκε από τον Ρούντολφ Κλαούζιους το 1865.

Συνέχεια

Νεοφιλελευθερισμός: μια ιστορική αναδρομή

Παράθεμα


Νεοφιλελευθερισμός: μια ιστορική αναδρομή

 

Του Άγγελου Καλοδούκα

 

golconda
Rene Magritte – Golconda, 1953

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το σπουδαίο (και εξαιρετικά χρήσιμο) βιβλίο του Ιγνάσιο Ραμονέ, Το απόλυτο Κράχ, η κρίση του αιώνα και η ανασυγκρότηση του μέλλοντος, εκδόσεις του εικοστού πρώτου.Το βιβλίο είναι γραμμένο με έναν τρόπο που εκτιμώ πάρα πολύ. Ενώ το θέμα είναι κάπως εξειδικευμένο, αφορά την παγκόσμια οικονομία και τις προοπτικές της, εντούτοις είναι απλά (αλλά όχι απλοϊκά) γραμμένο, κατανοητό και από όσους δεν κατέχουν γνώσεις οικονομίας, ενώ είναι περιεκτικό, μόλις 151 σελίδες κειμένου.

Συνέχεια

Είναι η οικονομία Φίλε!


Είναι η οικονομία Φίλε!

 

 

mpota-stin-platiTου Κώστα Λάμπου
Ο έλεγχος της συμπεριφοράς, της δράσης, συνεπώς και της ζωής κάθε ζωντανού όντος περνάει μέσα από το στομάχι του, δηλαδή εξαρτάται από τις δυσκολίες με τις οποίες είναι συνυφασμένη η εξασφάλιση της τροφής του. Αυτό ισχύει σε υπέρτατο βαθμό για μορφές ζωής, όπως ο άνθρωπος, που χρειάζονται πολλά χρόνια μέχρι να μπορούν να εξασφαλίσουν μόνες τους την τροφή τους, την ασφάλειά τους και την επιβίωσή τους.
Το ανθρώπινο είδος κατανόησε από την νηπιακή του ηλικία την αναγκαιότητα της συλλογικής αντιμετώπισης της εξασφάλισης της τροφής, της ασφάλειας και της επιβίωσης και γι’ αυτό συγκροτήθηκε σε ομάδες, συλλογικότητες, κοινότητες και κοινωνίες και έτσι κατάφερε για εκατομμύρια χρόνια να επιβιώνει, χάρη στην αυτοπροσδιοριζόμενη, και ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός, τροφοσυλλεκτική αρχικά και παραγωγική στη συνέχεια οικονομική του δραστηριότητα, η οποία κατάληγε στην, ανάλογα με τις ανάγκες των μελών, ισοκατανομή των παραγόμενων αγαθών.

Συνέχεια

Ελεύθερη οικονομία και το ισχυρό κράτος: Μερικές σημειώσεις πάνω στο κράτος

Παράθεμα


Ελεύθερη οικονομία και το ισχυρό κράτος: Μερικές σημειώσεις πάνω στο κράτος

Του Bonefeld Werner

ΜΑΡΧ ΕΡΣΤ

Max Ernst, Ubu Imperator,(1923)

Ο νεοφιλελευθερισμός βρήκε το βέβαιο τέλος του με την κρίση που ξέσπασε το 2008. (Cecena, 2009: 33)

Συμβατικά, ο νεοφιλελευθερισμός φαίνεται να αναδύθηκε μετά την βαθειά κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1970. Σύμφωνα με τον Αλτβάτερ, για παράδειγμα, «ξεκίνησε με το τέλος του σταθερού συστήματος ισοτιμιών Μπρέττον Γούντς το 1973 και την επακόλουθη φιλελευθεροποίηση των χρηματοοικονομικών αγορών στην Μεγάλη Βρετανία της Μάργκαρετ Θάτσερ» (2009: 73). Συνεπώς ο νεοφιλελευθερισμός είναι ταυτισμένος με ένα συγκεκριμένο καπιταλιστικό καθεστώς συσσώρευσης, χαρακτηριζόμενο από την κυριαρχία του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου έναντι του παραγωγικού κεφαλαίου.1 Συνήθως, ο νεοφιλελευθερισμός συσχετίζεται με ένα ανίσχυρο κράτος που αδυνατεί να αντισταθεί στις δυνάμεις της αγοράς. Το νεοφιλελεύθερο κράτος λειτουργεί ως ένα κράτος-διευκολυντής των αγορών.

Συνέχεια

Κοινωνική ανισότητα, Φτώχεια και Ελευθερία

Παράθεμα


 Κοινωνική ανισότητα, Φτώχεια και Ελευθερία

 

Toυ  Κώστα Λάμπου*

Lesbos, Greece on October 18, 2015. / Λέσβος, 18 Οκτωβρίου 2015.«Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σκάνδαλο από τα κουρέλια, δεν υπάρχει πιο ντροπιαστικό έγκλημα από τη φτώχεια» Τζώρτζ Φαρκιούαρ1

«Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη μορφή βίας» Μαχάτμα Γκάντι

Όπως είναι γνωστό, οι πολύ μακρινοί μας πρόγονοι, στα πρώτα στάδια της ανθρώπινης ιστορίας, ζούσαν στις σπηλιές και περιπλανώμενοι από τόπο σε τόπο τρέφονταν, δηλαδή ‘χόρταιναν την πείνα τους’, με ότι έβρισκαν στη Φύση. Και επειδή δεν έβρισκαν πάντα τροφή όταν πεινούσαν ζούσαν με το Φόβο της πείνας και με το άγχος της επιβίωσης.

Συνέχεια

Πόσο άσχημα είναι τα πράγματα για τους Έλληνες;


Πόσο άσχημα είναι τα πράγματα για τους Έλληνες;

HPIM2795Ο λαός της Ελλάδας βρίσκεται αντιμέτωπος με περαιτέρω οικονομικές δυσκολίες, που αναμένεται να κρατήσουν χρόνια, μετά τη συμφωνία της ευρωζώνης για τους όρους ενός τρίτου προγράμματος διάσωσης.

Η συμφωνία, αναφέρει σε αναλυτικό του ρεπορτάζ το BBC, περιλάμβανε περισσότερες αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών, παρότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ανήλθε στην εξουσία υποσχόμενη να βάλει τέλος σε ό,τι περιέγραφε ως «εξευτελιστική και επίπονη» λιτότητα.

​Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης, η οικονομία συνεστάλη αρχικά το τελευταίο τρίμηνο του 2008 και έκτοτε –πέρα από μια αδύναμη ανάπτυξη το 2014– συστέλλεται συνεχώςΜε τη χώρα να έχει υπομείνει ήδη πολύχρονη οικονομική συστολή, μετά την ανάλογη παγκόσμια ραγδαία πτώση, το βρετανικό δίκτυο διερωτάται: πόσο μοιάζει το μαρτύριο της Ελλάδας με άλλες υφέσεις και πώς έχουν επηρεαστεί οι ζωές των πολιτών, αναρωτιούνται οι αρθρογράφοι του βρετανικού δικτύου.

Συνέχεια

Ο Βασιλιάς είναι γυμνός, η αριστερά είναι -και πάλι- νεκρή


Ο Βασιλιάς είναι γυμνός, η αριστερά είναι -και πάλι- νεκρή

( Ιδεολογική & Πολιτική Τοποθέτηση )

 

O-Surizaios-basilias-tou-anti-mnemoniou-einai-gumnos«Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κ’ οι ραγιάδες απ’ τα ουράνια,
μα θεοί κι οξαποδώ
κει δεν είναι παρά δω.
Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρείς. Oπού ποθεί
λεφτεριά, παίρνει σπαθί».
Κ. Βάρναλης
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αφήνει γυμνή την κυβέρνηση απέναντι στη θέληση του λαού. Τίθεται ανοιχτά η ερώτηση: σε ποια κοινωνική βάση θα στηριχτεί το νέο μνημόνιο που ετοιμάζει η αριστερή διαχείριση; Η απάντηση είναι πρόδηλη ακόμη και στους αδαείς, φυσικά σε αυτούς που ψήφισαν «ναι». Τα συμφέροντα ποιάς τάξης εξυπηρετούνται σε αυτή την πτέρυγα; Αυτό επίσης το ξέρουν οι πάντες: της παραδοσιακής μεγαλοαστικής τάξης. Η πολιτική παλινόρθωση λοιπόν της αστικής τάξης και η επικράτηση της κυρίαρχης ιδεολογίας της, δεν θα συμβείπρωταρχικά στις πλατείες των δωσίλογων, οι οποίες είχαν κυρίως «αποτρεπτικό» και όχι δυναμικό ρόλο, (αν εξαιρέσουμε βέβαια το «πραξικόπημα» που ανακοίνωσε μέσω facebook με τελεσίγραφο ο Τζήμερος) αλλά μέσα από την συνολική αφομοίωση του ΣΥΡΙΖΑ στο παραδοσιακό αστικό μπλοκ και αυτό είναι που συμβαίνει σήμερα μπροστά στα μάτια μας. Ασφαλώς ο στόχος δεν είναι απλά η ίδια η «αριστερή» κυβέρνηση αλλά, η επικράτηση της κυρίαρχης αστικής/καπιταλιστικής ιδεολογίας στα τεράστια τμήματα κόσμου που έσπασαν τον φόβο και την τρομοκρατία του μεγάλου κεφαλαίου. Γέφυρα επικοινωνίας, δηλαδή ρόλο πολιτικού αντιπροσώπου ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους ψηφοφόρους του «όχι» θα παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς είναι η μόνη δύναμη που έχει πρόσβαση και επιρροή σε αυτά τα κοινωνικά τμήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το «δούρειο ίππο» εξανδραποδισμού της άρνησης των καταπιεσμένων, την οποία  μετατρέπει σε κατάφαση μπροστά στις προσταγές ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου.

Συνέχεια

Χρέος: τα πρώτα 5000 χρόνια

Παράθεμα


Χρέος: τα πρώτα 5000 χρόνια

 

Του David Graeber

 

Ο ελευθεριακός ανθρωπολόγος David Graeber λέει ότι μονάχα διαμέσου μιας γενικής ιστορικής κατανόησης του χρέους και της σχέσης του με τη βία, μπορούμε να εκτιμήσουμε την εποχή μας που τώρα γεννιέται. Με αυτό το κείμενο προσπαθεί να καλύψει το ιστορικό  κενό.

Αυτό που ακολουθεί, είναι ένα απόσπασμα ενός κατά πολύ μεγαλύτερου σχεδίου έρευνας, σχετικά με το χρέος και το πιστωτικό χρήμα στην ανθρώπινη ιστορία. Το πρώτο και συναρπαστικό συμπέρασμα αυτού του σχεδίου έρευνας είναι ότι κατά τη μελέτη της οικονομικής ιστορίας, τείνουμε συστηματικά να αγνοούμε το ρόλο της βίας, τον απόλυτα κεντρικό ρόλο του πολέμου και της δουλείας, στη δημιουργία και σχηματοποίηση των βασικών θεσμών, αυτού που σήμερα αποκαλούμε «οικονομία». Επιπλέον, σημασία έχουν και οι προελεύσεις. Η βία μπορεί να είναι αόρατη, αλλά παραμένει τυπωμένη στη φιλοσοφία της κοινής οικονομικής λογικής μας, στην προφανέστατα αυταπόδεικτη φύση των θεσμών, που απλά ποτέ δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν έξω από το μονοπώλιο της βίας – αλλά και της συστηματικής απειλής της βίας – που διατηρείται από το σύγχρονο κράτος.

Συνέχεια

Η γερμανική επικυριαρχία, η ελληνική αποικία χρέους και το κίνημα βάσης


 Η γερμανική επικυριαρχία, η ελληνική αποικία χρέους και το κίνημα βάσης

 

 

socialpolicy.gr-η-μελαγχολική-δημοκρατίαΤου  Γιώργου Κυριακού
Το παρόν κείμενο αφιερώνεται στον κόσμο που μόχθησε για την πορεία της 23ης του Μάη προς τη γερμανική πρεσβεία. Είναι γεμάτο ελλείψεις παρ’ όλες του τις προθέσεις, χωρίς τα αντίστοιχα στοιχεία που θα το τεκμηρίωναν πλέον ως μελέτημα ή πόνημα. Πολλά στοιχεία και ολοκληρωμένες αφηγήσεις για το θέμα ή για συμπαρομαρτούντα ζητήματα, μπορεί να αποκομίσει ο αναγνώστης και η αναγνώστρια σε πολλά βιβλία που έχουν ήδη εκδοθεί στα ελληνικά και για τα οποία δεν γίνεται λόγος.
Η γερμανική επικυριαρχία, η ελληνική αποικία χρέους και το κίνημα βάσης
Όταν ακούς «τάξη» ανθρωπινό κρέας μυρίζει
Οδυσσέας Ελύτης, Νεφέλη
 Ο γερμανικός παράγοντας ξεκίνησε να εμφανίζεται, μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, ως επίδοξος διεθνής πόλος κυρίως από την περίοδο της αμερικανικής κρίσης του 2007-2008. Η αναπότρεπτη καταστροφή που υπέστη η οικονομία των ΗΠΑ από τον πόλεμο στο Ιράκ έδωσε το χώρο και το χρόνο, στις λοιπές περιφερειακές ηγεμονίες που αντιλήφθηκαν το ‘’φθινόπωρο’’ της αμερικανικής μονοκρατορίας, να αποκτήσουν μεγαλύτερη ισχύ. Η πολυδάπανη εκστρατεία για «ελευθερία-δημοκρατία-φιλελευθερισμό» ή αλλιώς ο «ατέρμονος πόλεμος», οδήγησε την Αμερική σε μια εσωτερική αναδίπλωση, και τη διεθνή συγκυρία από την «παγκοσμιοποίηση» στον πολυπολισμό και στην περιφερειοποίηση. Χωρίς αυτό να σημάνει το τέλος της διεθνούς ανάμιξής της, αφού παρέμεινε στρατιωτικά και τεχνολογικά η μεγαλύτερη δύναμη, από τον καμβά του διεθνούς ανταγωνισμού αναδύθηκαν ενισχυμένοι οι παράγοντες που μέχρι τότε απλά βρίσκονταν υπό την κυριαρχία των αποφάσεων του Λευκού Οίκου, της «μαλακής» του «ισχύος».

Συνέχεια

Όψεις του σύγχρονου ολοκληρωτισμού: Α’ έλεγχος του νερού

Παράθεμα


Όψεις του σύγχρονου ολοκληρωτισμού: Α’ έλεγχος του νερού

 

gw480h360Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός δεν υφίσταται μόνο  με την μορφή της στρατιωτικής – αστυνομικής μπότας αλλά και από  τους κύριους με τις γραβάτες,  μέσα από  τον έλεγχο της παγκόσμιας διατροφής και του νερού  από τις πολυεθνικές εταιρίες και τα κατά τόπους παραρτήματα τους.

1.  Πρόεδρος της Nestle: «Tο νερό δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα»

Σε μια ειλικρινή συνέντευξη για το ντοκιμαντέρ «Ταΐζουμε τον κόσμο», ο Πρόεδρος της Nestle Peter Brabeck κάνει τον εκπληκτικό ισχυρισμό ότι το νερό δεν είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα. Επιτίθεται στην ιδέα ότι η φύση και τα προιόντα της είναι αγαθά και λέει πως το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι πλέον σε θέση να αντισταθούν στην κυριαρχία της φύσης είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Επιτίθεται στη βιολογική γεωργία και λέει πως η γενετική τροποποίηση είναι καλύτερη.

Συνέχεια

Οι παραδοσιακοί σπόροι υπό διωγμό

Παράθεμα


Οι παραδοσιακοί σπόροι υπό διωγμό

 

Eπιμελεια: Γιώργος Μεριζιώτης

 

METALAGMENAΈχει πολλές πτυχές ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός, ο καπιταλισμός αντιλαμβάνεται   τον άνθρωπο σαν εκτρεφόμενο ζώο και τον πλανήτη σαν ένα απέραντο εκτροφείο . Δεν είναι μόνο τα διατροφικά σκάνδαλα η τα μεταλλαγμένα αλλά και ο έλεγχος της παραγωγής τροφής σε παγκόσμιο επίπεδο από της πολυεθνικές. Διαβάστε την είδηση που είναι σημαντική και περνάει στα ψιλά.

Συνέχεια

«Ελεύθερη οικονομία», ή ελεύθερη κοινωνία;

Παράθεμα

Συνέχεια