Αξιολόγηση ενός ασθενή για την παροχή και  φροντίδα υγείας που του προσφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός – Πολυκλινική»

Αξιολόγηση ενός ασθενή για την παροχή και φροντίδα υγείας που του προσφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός – Πολυκλινική»

Αυτοπαρουσίαση:

Ονομάζομαι Γεώργιος Μερζιώτης, είμαι  κάτοικος και δημότης του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας και διαμένω στην οδό………….. Είμαι  66 ετών και ΑμεΑ με αναπηρία 84% πιστοποιημένη από ΚΕΠΑ (επισυνάπτω έγγραφο αναπηρίας.1 και έγγραφο με τα πλήρη στοιχεία μου.2 ). Πριν αρρωστήσω με αυτοάνοσο νόσημα αλλά και τώρα – στο μέτρο των δυνατοτήτων μου – ασκώ το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου.

Μικρό ιστορικό:

Προτού μιλήσω για τον Ευαγγελισμό, ας μου επιτραπεί  να κάνω μια μικρή παρένθεση – αναφορά για τη ταλαιπωρία που πέρασα για 20 μέρες μέσα στον καυτό Αύγουστο και αυτή η αναφορά είναι ένα μέτρο σύγκρισης για το πώς βίωσα τις συνθήκες νοσηλείας σε 2 δημόσια νοσοκομεία του ΕΣΥ και που – πως βρήκα κατανόηση και λύση στο πρόβλημα υγείας μου.

1. Η ταλαιπωρία μου

{…} Έχοντας κάνει πριν σχεδόν 14 χρόνια στο νοσοκομείο Μεταξά εγχείρηση για ομφαλοκήλη αυτή μου ξαναπαρουσιάστηκε.

Έκλεισα τακτικό ραντεβού  στο νοσοκομείο Τζάνειο για τις 16/09/2026 στον χειρούργο κ. Αθανάσιο Μαρίνη.

Όμως στις αρχές Αυγούστου λόγω του ότι άρχισα να πονάω στην περιοχή του ομφαλού και το χρώμα του έγινε κόκκινο, θορυβημένος έκρινα σκόπιμο να πάω μόνος μου χωρίς συνοδεία από κάποιο δικό μου άτομο στα έκτακτα του ιδίου νοσοκομείου που εφημέρευε και έχω κλείσει το τακτικό ραντεβού γιατί, πάνω από ένας μήνας μέχρι να με δει ο χειρουργός στο τακτικό ραντεβού έκρινα ότι  είναι μεγάλο χρονικό διάστημα γιατί η πάθηση μου υποτροπίασε. Παράλληλα επέλεξα αυτό το νοσοκομείο γιατί είναι στην περιοχή μου και αυτό θα βόλευε τους συγγενείς μου να έρθουν να με δουν.

Πριν πάω στα έκτακτα του Τζανείου μίλησα τηλεφωνικά  με τον χειρούργο του Κέντρου Υγείας Δραπετσώνας και μου είπε: Δεν έχει νόημα να έρθεις, πήγαινε κατευθείαν στο εφημερεύον νοσοκομείο της περιοχής.

Πήγα στα έκτακτα ιατρεία του νοσοκομείου Τζάνειο στις 5/8/2026 ώρα 9:19 πμ  που εφημέρευε. Μετά τις σχετικές εξετάσεις και αξονική κοιλίας μου έκαναν εισαγωγή με διάγνωση:  Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη με απόφραξη χωρίς γάγγραινα.

Μου έγινε εισαγωγή στην  Α΄ Χειρουργική μετά από λίγο με επισκέφτηκε ο χειρούργος – διευθυντής κ…………  μου συστήθηκε  και αφού συζητήσαμε  μου είπε τα εξής:  Από τώρα, δεν τρως, δεν πίνεις νερό, δεν καπνίζεις θα σου βάλουμε ορό μαζί με αντιβίωση, θα σου πάρουμε αίμα και αύριο αφού γίνουν όλες οι προεγχειρητικές εξετάσεις  θα σου κάνουμε την επέμβαση….

Παρακάτω θα εξηγήσω πως από ένας ασθενής – νοσηλευόμενος  που χρήζει ίασης  βρέθηκα με προσαγωγή κατηγορούμενος στην Ασφάλεια Πειραιά οδηγούμενος από τις απαράδεκτες καταστάσεις που βίωσα στο Τζάνειο νοσοκομείο, γιατί στην ουσία αυτές οι καταστάσεις με παρέσυραν σε απρεπή συμπεριφορά.{…} (^α)   Εδώ κλείνω αυτή την παρένθεση – αναφορά για το Τζάνειο.

2. Πορεία προς τον Ευαγγελισμό

Μετά από τον, στην ουσία, διωγμό μου (έτσι τον βίωσα εγώ) από το Τζάνειο πήγα στα έκτακτά του Ευαγγελισμού στις 10/08/2026 και ώρα 14:06 μ.μ (επισυνάπτω νούμερο 073 από τα έκτακτα.3) γιατί άρχισα πάλι να έχω πόνους στη κοιλιά.

Η εφημερία στον Ευαγγελισμό άνοιξε στις 14:30 μ.μ και ο κόσμος που περίμενε να ανοίξει η εφημερία  ή άρχισε να έρχεται με ασθενοφόρα και ιδιωτικά αυτοκίνητα, ήταν απίστευτα πολύς και όμως παρόλη την τρέλα της εφημερίας όπου έδειξα την ταυτότητα αναπηρίας μου (επισυνάπτω έγγραφο.4) είτε ήταν εργαζόμενος φύλαξης, ή ιατρικό, παραϊατρικό ή νοσηλευτικό προσωπικό  με αντιμετώπισαν με σεβασμό  και στο μέτρο του δυνατού, γιατί υπήρχαν βαριά περιστατικά, μου παραχωρούσαν προτεραιότητα σε αντίθεση με το Τζάνειο που πολλοί μου έδωσαν την εντύπωσή ότι με έβλεπαν σαν επαίτη.

Στο χειρουργικό μου έκαναν όλες τις εξετάσεις, στην κυριολεξία με σκάναραν από πάνω μέχρι κάτω με υπερηχογράφημα άνω και κάτω κοιλίας, με αξονική, με ακτινογραφίες, εξετάσεις αίματος και ούρων. Ο χειρούργος με παρέπεμψε και στο εφημερεύον παθολογικό για εξέταση και αφού είδε όλες τις εξετάσεις μου και με ψηλάφισε στον αφαλό και την κοιλιά είπε ότι έχω κοιλιακό άλγος λόγω της ομφαλοκήλης, η κατάσταση μου δεν είναι επείγουσα αλλά λίαν συντόμως πρέπει να αντιμετωπίσω το πρόβλημα μου επισκεπτόμενος τα τακτικά χειρουργεία του νοσοκομείου με ραντεβού.

3. Βιωματικό ιστορικό περίθαλψης και νοσηλείας

Γυρνώντας στο σπίτι από τον υπολογιστή μου μπήκα στο site του Ευαγγελισμού και είδα ότι υπάρχει ειδικό «Ιατρείο Χειρουργικής κήλης και κοιλιακού τοιχώματος» μπήκα στα Ηλεκτρονικά ιατρικά ραντεβού – eΡαντεβού του «ΗΔΙΚΑ» και έκλεισα το πρώτο μου ραντεβού στις 17/08/2026 και ώρα 11:40 π.μ (επισυνάπτω έγγραφο ραντεβού. 5).

Πηγαίνοντας στο ραντεβού – το ιατρείο λειτουργεί κάθε Δευτέρα πρωί – με εξέτασε ο χειρούργος κ. Κόχυλας Νικόλαος που είναι και ο υπεύθυνος του «Ιατρείου Χειρουργικής κήλης και κοιλιακού τοιχώματος». Αφού είδε όλες τις εξετάσεις που είχα κάνει στα έκτακτα με ρώτησε από ποια άλλη ασθένεια πάσχω.

Του είπα ότι πάσχω από αυτοάνοσο, «ρευματοειδή πολυαρθρίτιδα»  και κάνω θεραπεία με βιολογικό παράγοντα, το φάρμακο ονομάζεται Simponi με δραστική ουσία την golimumab και είμαι ανοσοκατασταλμένος. Επίσης, τον ενημέρωσα ότι για την ρευματοειδή πολυαρθρίτιδα  έρχομαι στο Ευαγγελισμό εδώ και 15 χρόνια (^β) και τα τελευταία χρόνια ο θεράπων ιατρός μου είναι ο κ. Μιχάλης Πολυχρονιάδης διευθυντής του ρευματολογικού.

Τον ενημέρωσα ότι η κατάσταση μου είναι ιδιαίτερη γιατί λόγω της συμβουλής του ρευματολόγου, έχω σταματήσει την θεραπεία (χρειάζεται περίπου ένας μήνας διακοπή πριν την επέμβαση)  για να μην παρουσιαστεί πρόβλημα όταν κάνω εγχείρηση και αυτό θα έχει ως συνέπεια σε λίγο να υποφέρω από πόνους στις κλειδώσεις και θα έχω και την ομφαλοκήλη.

Ο γιατρός μου λέει: να δούμε που θα σε βάλουμε γιατί η λίστα αναμονής είναι μεγάλη αλλά παρόλα αυτά θέλω να κάνεις 2 προεγχειρητικούς ελέγχους για να είμαστε έτοιμοι και μου έδωσε παραπεμπτικό για καρδιολόγο και πνευμονολόγο κάνοντας μου εκείνη τη στιγμή και ένα καρδιογράφημα.

Αμέσως πήγα στον καρδιολόγο του Ευαγγελισμού με εξέτασε – με το χαμόγελο στα χείλη – και μου έδωσε γνωμάτευση, τον πνευμονολόγο δεν τον πρόλαβα και ο κ. Κόχυλας μου λέει: δεν πειράζει πήγαινε έξω να σε δει ένας πνευμονολόγος και έλα την επόμενη Δευτέρα, αν δεν έχει ραντεβού θα σε δω έτσι. Έκανα την σπιρομέτρηση στο Κέντρο Υγείας Δραπετσώνας και ο πνευμονολόγος μου έγραψε αξονική θώρακος και ένα εισπνεόμενο γιατί μου βρήκε ένα μικρό ΧΑΠ λόγω καπνίσματος.

Την επόμενη Δευτέρα, πάλι με κανονικό τακτικό ραντεβού που βρήκα στα Ηλεκτρονικά ιατρικά ραντεβού – eΡαντεβού του «ΗΔΙΚΑ» στις 24/08/2026 και ώρα 10:40 π.μ (επισυνάπτω έγγραφο ραντεβού.6), πήγα ξανά μαζί με όλες τις εξετάσεις στο «Ιατρείο Χειρουργικής κήλης και κοιλιακού τοιχώματος». Ο υπεύθυνος του ιατρείου κ. Κόχυλας έλειπε γιατί είχε προκύψει μια επείγουσα εγχείρηση, με είδε ο βοηθός του σημείωσε όλες τις εξετάσεις και μου έδωσε το κινητό τηλέφωνο του κ. Κόχυλα και ζήτησε και το δικό μου.

Την ίδια μέρα στις 7:20 το απόγεμα δέχτηκα ένα απρόσμενο τηλέφωνο από τον κ. Κόχυλα και αφού με καλησπερίζει μου λέει τα εξής: κ. Μερζιώτη έχει προκύψει ένα κενό με μια επέμβαση θέλετε να έρθετε αύριο το πρωί 7:45  να κάνουμε την εγχείρηση; Του απαντάω βεβαίως γιατρέ το ρωτάτε, θέλω να ξεμπερδεύω γιατί έχω ταλαιπωρηθεί αρκετά. Ωραία μου λέει από τις 12  και μετά μην φάτε, μην πείτε νερό και τα λέμε αύριο, τα γραφειοκρατικά εισαγωγή κλπ θα είναι έτοιμα και θα σας περιμένουν στον όγδοο όροφο Β΄ Χειρουργική γραφείο 807.

4. Για το χειρουργείο

Νοσηλεύτηκα  στο Β΄ Χειρουργικό Τμήμα στον 6^ο όροφο του νοσοκομείου που είναι  συντονιστής διευθυντής ο χειρούργος κ. Ιωάννης Μάσσαλης και βρίσκεται το Ιατρείο Χειρουργικής κήλης και κοιλιακού τοιχώματος με υπεύθυνο τον χειρούργο επιμελητή Β΄κ.Κόχυλα Νικόλαο ο οποίος μου έκανε την εισαγωγή στο νοσοκομείο και με χειρούργησε για ομφαλοκήλη.

Με τοποθέτησαν σε πεντάκλινο θάλαμο (^γ) και μετά από τις σχετικές εξετάσεις ήρθε ο κ. Κόχυλας και μου εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τι θα κάνει και ότι θα κάνει ανοιχτή και όχι λαπαροσκοπική επέμβαση γιατί είμαι μετεχειρουργικός και ότι θα μου βάλει ένα ειδικό πλέγμα με άγκιστρα.

Πηγαίνοντας στο χειρουργείο, με είδε και ο αναισθησιολόγος και μου έκανε την εξής πρόταση: κ. Γιώργο η γνώμη μου είναι να σου κάνω επισκληρίδια νάρκωση και όχι ολική για να μην επιβαρύνουμε τους πνεύμονες. Μπορώ να σου κάνω και ολική, εσύ αποφασίζεις. Του απαντάω: γιατρέ πάμε με επισκληρίδιο, μου έκανε (μάλλον) κάποιες μικρές τοπικές αναισθησίες και μετά τις επισκληρίδιες, στην δεύτερη με πόνεσε λίγο και όταν βόγκηξα μου είπε: συγνώμη που σε πόνεσα δεν το ήθελα !!!  Συγκινήθηκα γιατί είμαι 66 χρονών και πρώτη φορά στην ζωή μου γιατρός μου είπε συγνώμη και αυτό έφτιαξε την ψυχολογία μου. (^δ)

Την ώρα της εγχείρησης τα άκουγα όλα και μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που μετέδιδε τις γνώσεις του ο χειρούργος Νίκος Κόχυλας στους ειδικευομένους/ες χωρίς αυταρχισμό ή κομπασμό έκανε παρατηρήσεις και έδινε συμβουλές χωρίς στόμφο. Αυτό ανέβασε ακόμα περισσότερο την ψυχολογία μου η οποία τερμάτισε, πιο πάνω δεν πήγαινε. Με πήρε για λίγο ο ύπνος και είδα όνειρο τον γιατρό να παίζει σε  βιολοντσέλο ένα απόσπασμα από το Amélie του Yann Tiersen σε κάποιο παραλιακό μέρος. (^ε)

Ξύπνησα χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει  πόση ώρα πέρασε από την εγχείρηση όπου σε κάποια στιγμή λέω στον γιατρό: γιατρέ άρχισα να νιώθω τα ράμματα που μου βάζεις μήπως αρχίζει να περνάει η νάρκωση; Και μου απαντάει: την πάτησες, τελειώσαμε… αυτό είναι το τελευταίο ράμμα που σου βάζω…

Με πήγαν στην ανάνηψη, με είδε ο αναισθησιολόγος με ρώτησε αν είμαι εντάξει χαϊδεύοντας μου το κεφάλι και μετά από λίγο με μετέφεραν στο θάλαμο. Στην συνέχεια, ήρθε ο χειρούργος και μου λέει: πήγαμε ανέλπιστα καλά σε λίγο σήκω να περπατήσεις τρως κανονικά μικρή ποσότητα και πίνεις νερό και καφέ, αν πάμε έτσι μπορεί αύριο να πάρεις εξιτήριο αφού δούμε τον καθετήρα που σου βάλαμε για τα υγρά της εγχείρησης, τον ευχαρίστησα και έφυγε.

Την άλλη μέρα το πρωί με είδε πάλι, μου έκανε αλλαγή στο τραύμα, μου πήραν αίμα μου μου έκαναν μια αντιπηκτική ένεση και μου είπε ότι το μεσημέρι αν όλα δείξουν εντάξει θα φύγεις. Το μεσημέρι με περίμενε με το εξιτήριο, μου έδωσε πλήρεις οδηγίες ανάρρωσης  και μου έγραψε αναρρωτική άδεια 1 μήνα από την εργασία μου. Τον ευχαρίστησα, ευχαρίστησα και τους νοσηλευτές/ες χαιρέτισα τους νοσηλευόμενους του θαλάμου και έφυγα από το νοσοκομείο, τόσο απλά και ανθρώπινα. (^ζ)

Επίλογος

Αυτή η διήγηση μου μπορεί να είναι κουραστική αλλά θέλησα με έναν παραστατικό τρόπο να καταδείξω ότι παρά τα μεγάλα προβλήματα του ΕΣΥ, υπάρχει και η άλλη πλευρά του φεγγαριού. Χωρίς να εξιδανικεύω, υπάρχει μια παράδοση, μια κουλτούρα ανθρώπινης σχέσης με τους ασθενείς (και ιδιαίτερα με τις Ευπαθείς ή Ευάλωτες Ομάδες και τις Ευπαθείς Κοινωνικές Ομάδες) όλου του προσωπικού στον Ευαγγελισμού που πρέπει όχι μόνο να διατηρηθεί αλλά και να αποτελέσει πρότυπο για άλλα νοσοκομεία.

Πρέπει να περνάνε όλοι οι διοικητές νοσοκομείων από τον Ευαγγελισμό και να κάνουν σεμινάρια και να γίνει ειδικό μάθημα Ευαγγελισμού στους φοιτητές/ες ιατρικής για το πώς ένα νοσοκομείο τόσο χαοτικά μεγάλο δεν χάνει την ψυχή του και κρατάει τα χαρακτηριστικά του.

Στην βραχύβια παραμονή μου στο νοσοκομείο στην Β΄ Χειρουργική αν και πήγα για να διορθώσω τον ομφαλό μου σιχαίνομαι την ομφαλοσκόπηση όπως σιχαίνομαι «την ρουφιανιά το γλείψιμο και την υποταγή». Το βράδυ μετά την εγχείρηση δεν με έπαιρνε ο ύπνος και λόγω ότι υπήρχαν 2 βαριά περιστατικά στο θάλαμο οι άνθρωποι βογκούσαν και κάθε λίγο άναβαν τα φώτα  οι νοσηλευτές και οι γιατροί για εξέταση, σηκωνόμουν και περιδιαβαίνοντας τους διαδρόμους της Β΄ Χειρουργικής, είδα και διαπίστωσα τα εξής.

Το νοσηλευτικό προσωπικό και οι γιατροί βάρδιας να προσπαθούν και να ικανοποιούν ακόμα και τις πιο «παράλογες» απαιτήσεις των ασθενών. Στον θάλαμο μου υπήρχαν 2 ρομά άνθρωποι και δεν υπήρξε η παραμικρή υπόνοια για διακρίσεις εις βάρος τους εφαρμόζονταν για όλους μας και στην πράξη ο «όρκος του Ιπποκράτη».

Τα νοσοκομεία είναι οργανισμοί παροχής υγείας όμως πολλοί από εμάς  που τα επισκεπτόμαστε είτε ως ασθενείς είτε ως συνοδοί – επισκέπτες  ξεχνάμε ότι είναι και ο εργασιακός χώρος όλου του υγειονομικού, διοικητικού και τεχνικού  προσωπικού που χωρίς αυτό το προσωπικό, ο οργανισμός θα κατέρρεε.

Ναι, το ΕΣΥ μέσα από τις κυβερνητικές επιλογές βρίσκεται υπό διάλυση, ναι τα νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα από νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό με εργαζόμενους γιατρούς, παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στα όρια της αντοχής του και αμείβεται με μισθούς ανάξιους σε σχέση με την προσφορά τους. Γι΄αυτό εμείς οι υπόλοιποι πολίτες/σες  πρέπει να είμαστε συμπαραστάτες και αλληλέγγυοι στους αγώνες που κάνουν οι υγειονομικοί των δημόσιων νοσοκομείων.

Στο χώρο των δημόσιων νοσοκομείων μια μικρή μειοψηφία γιατρών και νοσηλευτών διαμαρτύρεται και αγωνίζεται ενάντια στην διάλυση του ΕΣΥ από τις κυβερνητικές πολιτικές. Η μεγάλη πλειονότητα το εργαζόμενων στα νοσοκομεία γιατρών κλπ σιωπά και λουφάζει. Για αυτό το χάλι στα έκτακτα των εφημερευόντων νοσοκομείων έχουν και οι γιατροί την δικιά τους ευθύνη και το ότι γυρνάμε ξανά στις δεκαετίες 50/60/70 που για να βρει ο φτωχός την υγειά του έπρεπε να «πουλήσει το αμπελάκι» του, αν είχε ή που  αναβιώνει η παλιά λαϊκή κατάρα (α… που να στα φάνε οι γιατροί και οι δικηγόροι…).

Ευχαριστίες:

Ευχαριστώ το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός – Πολυκλινική»

Ευχαριστώ

το νοσηλευτικό προσωπικό της Β΄ Χειρουργικής

τους ειδικευόμενους/ες γιατρούς της Β΄ Χειρουργικής

Ευχαριστώ

τους γιατρούς της Β΄ Χειρουργικής

τον συντονιστή διευθυντή  χειρούργο κ. Ιωάννη Μάσσαλη και τους συνεργάτες του για την εύρυθμη λειτουργία της Β΄ Χειρουργικής

Ιδιαίτερες ευχαριστίες

Στον υπεύθυνο του «Ιατρείου Χειρουργικής κήλης και κοιλιακού τοιχώματος»  χειρούργο επιμελητή Β΄ κ. Κόχυλα Νικόλαο ο οποίος μου έκανε την εισαγωγή στο νοσοκομείο και με χειρούργησε για ομφαλοκήλη.

Δραπετσώνα – Πειραιάς  27/8/2026

Γιώργος Μερζιώτης

Για επικοινωνία: Τηλ……………. –  email: isopedotes@yahoo.gr

Σημειώσεις: