Μερικές σκέψεις για τα γεγονότα στο Παρίσι


 Μερικές σκέψεις για τα γεγονότα στο Παρίσι

 

Του Γιώργου Μεριζιώτη

1224a9362bcc40fea71bb6290f12c89f_18

ήτανε κάποτε μια χώρα, η Συριά

Η σύγχρονη κυριαρχία που εφορεύετε από τον καπιταλισμό είναι η μεγαλύτερη σφαγή και αιματοκύλισμα, η διαφορά με τις παρελθούσες σφαγές έγκειται στο ότι σε σχέση με τις παλιές κυριαρχίες ο καπιταλισμός διεξάγει αυτή τη σφαγή με έναν επιστημονικό – τεχνολογικό τρόπο.

1. Το ανθρώπινο είδος ο Homo sapiens1 (άνθρωπος ο σοφός) όπως ονομάστηκε υφίσταται σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες εδώ και 200.000 χρόνια, όμως η γραφή εκτός από επικοινωνία αλλά και σαν αποτύπωση της ιστορικής μνήμης υφίσταται εδώ και σχεδόν 5.000 χρονιά.

Πριν από τα 5.000 χρόνια δεν ξέρουμε επακριβώς και εικάζουμε μέσα από θρύλους ή μελετώντας διάφορες φυλές που είχαν απομείνει σε πρωτόγονη κατάσταση για πως διαβιούσε και πως έλυνε τις διενέξεις της η ανθρωπότητα, όμως εδώ και σχεδόν 5.000 χρόνια ξέρουμε μέσω της γραφής ότι έκανε την εμφάνιση του ότι λίγο πολύ υφίσταται μέχρι σήμερα, δηλαδή η πατριαρχεία, η ιεραρχία, η εκμετάλλευση και κυριαρχία ανθρώπου από άνθρωπο.2

Έκτοτε λίγες φυλές και έθνη απέφυγαν την ατέρμονη κίνηση – μέχρι σήμερα – της ιστορίας αυτό του να κυριαρχήσουν και να κυριαρχηθούν, να κατακτήσουν και να κατακτηθούν, να σφαγιάσουν και να σφαγιαστούν, να γίνουν θύματα και θύτες. Δεν θέλουμε εδώ να γράψουμε μια ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού της κυριαρχίας, ούτε να καταπιαστούμε και να αναλύσουμε την πανάρχαια εκδοχή (που είμαστε αντίθετοι) αν είναι μέσα στην φύση του ανθρώπου η επιθετικότητα, η βια, η ανθρωποκτονία και ο πόλεμος όλων εναντίων όλων.

2. Ερχόμενοι στην σύγχρονη εποχή αυτή που ονομάστηκε και “νεωτερική” διαπιστώνουμε ότι εκσυγχρονίστηκε η κυριαρχία και ο καπιταλισμός αποτέλεσε – αποτελεί την λύδια λίθο αυτού του εκσυγχρονισμού. Ο καπιταλισμός είναι η επιτομή της επεκτατικότητας (ανάπτυξη) και της αρπακτικότητας φυσικά επειδή βασίζεται στην απόλυτη ιεραρχία υπάρχει και μια ιεραρχία στο παγκόσμιο καταμερισμό της κυριαρχίας, τα κυρίαρχα κράτη μέσα από της κυρίαρχες πολιτικό οικονομικές ελίτ τους αποτελούν την κορωνίδα αυτής της πυραμίδας, λχ δες G20, στην εποχή της νεωτερικότητας3 ή μετανεωτερικότητας -αν προτιμάτε – και σε σχέση με την προ νεωτερική περίοδο η διαφορά υφίσταται στο ότι η κυριαρχία και ο τρόμος ασκούνται πλέον με έναν επιστημονικό τρόπο, γιαυτό είναι πιο σωστό να λέμε για την επιστήμη της κυριαρχίας και του τρόμου .

3. Με τα μακελειά από τους ισλαμοφασίστες τζιχαντιστες στο Παρίσι, Λονδίνο και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις άρχισε από όλα τα μέσα ενημέρωσης έντυπα και ηλεκτρονικά το παραμύθι και η καραμέλα ότι βάλλονται οι αξίες της Δύσης και ιδιαίτερα αυτό που υφίσταται εδώ και περίπου 250 χρόνια , δηλαδή οι αξίες της αμερικάνικης επανάστασης (δικαιώματα και ελευθερίες του ατόμου κλπ) και το τρίπτυχο της γαλλικής επανάστασης (ελευθεριά, ισότητα , αδελφότητα), αυτά εννοούνται ως αξίες της Δύσης μαζί με των ουμανισμό που εκπήγασε από τον διαφωτισμό.

Αν όμως δούμε ιστορικά άλλα και στις μέρες μας το ισοζύγιο εδραίωσης αυτών των αξιών και πως εφαρμόστηκαν στο εσωτερικό των κρατών της δύσης αλλά και πως εξήχθησαν μέσα από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό αυτές οι αξίες στον υπόλοιπο κόσμο, διαπιστώνουμε ότι δεν έχουν την παραμικρή σημασία αυτές οι αξίες παρά μόνο σαν λεκτικές επικλήσεις, γιατί αυτό που έχει σημασία και σε τελευταία ανάλυση καθορίζει τα πράγματα είναι η πολιτική, οικονομική κυριαρχία και η ηγεμονία4 της άρχουσας πολιτικοοικονομικής τάξης ως παγκόσμιας ελίτ έναντι των κυριαρχούμενων σε παγκόσμιο επίπεδο .

Η διαφορά με την παλιά εποχή (δουλοκτησία ,φεουδαλισμός) όπου οι κατακτήσεις και οι σφαγές γίνονταν στο όνομα του θεού, ή του πεπρωμένου ενός μονάρχη τώρα γίνονται στο όνομα των ατομικών ελευθερίων, της ισότητα και της αδελφότητας δηλαδή του καπιταλισμού. Αυτή είναι η διαφορά σε σχέση με την Ανατολή όπου εκεί ακόμα και σήμερα οι σφαγές γίνονται στο όνομα του Αλλάχ και της επίκλησης του «Αλλάχου Άκμπαρ»( ο ένας και μοναδικός, ο αληθινός Θεός, είναι ο Μέγας) 5  και αυτό είναι που τρελαίνει εμάς τους δυτικούς γιατί φαντάζει σαν αναχρονισμός.

4. Στην Γαλλία έχει ασκηθεί -από παλιά- λόγω της αίγλης της (γαλλική επανάσταση, παρισινή κομμούνα, Παρίσι η πόλη του φωτός κλπ), μια ήπια κριτική για την αποικιοκρατική και ιμπεριαλιστική της πολιτική που ήταν πολύ σκληρή, ακόμα και την περίοδο της δεκαετίας του πενήντα που διεξαγόταν ο πόλεμος ανεξαρτησίας της Αλγερίας από την γαλλική κυριαρχία. Ακόμη και οι αριστεροί διανοούμενοι και το γαλλικό σοσιαλιστικό και κομμουνιστικό κόμμα ήταν κατά της αλγερινής αυτοδιάθεσης, και φυσικά να μην ξεχάσουμε ότι στο Βιετνάμ οι Αμερικάνοι πήραν την σκυτάλη από τους Γάλλους που είχαν την χώρα κάτω από την κυριαρχία τους για σχεδόν 100 χρόνια και διέπραξαν εκεί θηριωδίες, για να μην πούμε για τις υπόλοιπες γαλλικές αποικίες στην Αφρική και την Ασία.

Δεν κάνουμε κανένα συμψηφισμό θυμάτων και είμαστε σαν αναρχικοί ενάντια στην συλλογική ευθύνη, αλλά η υποκρισία των Ευρωπαίων και συνακόλουθα όλης της Δύσης είναι μια λέξη πολύ συμβατική για να εκφράσει την κατάσταση. Μόλις πριν από λίγο καιρό σφαγιάστηκαν από ισλαμιστές καμικάζι βομβιστές 120 άνθρωποι Κούρδοι και Τούρκοι στην Τουρκία6 και δεν είδαμε να αφήνονται λουλούδια στις τούρκικες πρεσβείες του δυτικού κόσμου, στην Ελλάδα διαδηλώσαμε μερικές εκατοντάδες για το συμβάν. Επίσης δεν έχουμε δει κανένα δάκρυ ή ενδιαφέρον (εκτός από κινηματικούς ανθρώπους) για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα αμάχους σε όλους τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς που έχουν διεξαχθεί από την συμμαχία των κατά κύριο λόγο δυτικών κυβερνήσεων στο Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Σουδάν, Συρία,Τσαντ, Σομαλία,Υεμένη κλπ, να βάλουμε σε σύγκριση τα εκατομμύρια τον νεκρών, τραυματιών, ακρωτηριασμένων, προσφύγων από τους βομβαρδισμούς.

Φυσικά οι δυτικές κυβερνήσεις δεν θα μπορούσαν να τα κάνουν αυτά αν δεν είχαν την συναίνεση ή την παθητική στάση της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων, των λαών τους. Οι δυτικοί έχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά λες και ο υπόλοιπος κόσμος δεν είναι άνθρωποι, αυτή την αλαζονεία θα την πληρώσουν (και την πληρώνουν) οι δυτικοί Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι μέσοι πολίτες. Φυσικά δεν πρέπει να μην αναφέρουμε τι κάνει το φασιστικό Ισραήλ στην Παλαιστίνη με τις πλάτες των δυτικών κυβερνήσεων.

5. Είναι γνωστό ότι οι Γαλλία μαζί με τις ΗΠΑ , Βρετανία, Ιταλία κλπ. συμμετέχει στην διαδικασία ανατροπής κυβερνήσεων (Λιβύη, Συρία κλπ και οι λόγοι είναι γνωστοί και αναλυμένοι)7 χρηματοδότησαν και στήριξαν όλες τις φονταμενταλιστικές ισλαμικές ομάδες ( ριζοσπαστικό ισλάμ)8 και είναι υπεύθυνες για τον ισλαμοφασιστικό Φρανκενστάιν που δημιούργησαν τον ΙΚΙΛ ή ISIS και τώρα όπως λίγο πιο παλιά με τους Ταλιμπάν, τον Οσάμα μπιν Λάντεν και την Αλ Κάιντα τρέχουν να να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, ενώ το Ισλαμικό Χαλιφάτο9 είναι ένα γεγονός εδώ και τρία χρόνια. Τέλος μετά από τα γεγονότα στο Παρίσι αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι θα αυξηθεί η ξενοφοβία και ο ρατσισμός στην Ευρώπη και οι πρόσφυγες θα την πληρώσουν εγκλωβισμένοι χειμωνιάτικα στα χωράφια των Βαλκανίων και στα νησιά του Αιγαίου.10

Προσθήκη

Είμαστε όλοι Παριζιάνοι, αλλά με ποιο Παρίσι ;

Εμείς σαν αναρχικοί είμαστε κατά κάποιων τρόπο Παριζιάνοι, γιατί στο Παρίσι γεννήθηκε η σύγχρονη αναρχία, όμως υπάρχουν δυο Παρίσια αυτό του αγώνα και του φωτός και αυτό της καταστολής και του σκότους, αυτό των πληβειακών τάξεων και αυτό των αστών του Ροβεσπιέρου και του του Βοναπάρτη, αυτό των Κομμουνάριων και αυτό των Βερσαλλιέρων του Θιέρσου, αυτό των οπαδών της αποικιοκρατίας και του εθνικισμού και αυτό του διεθνισμού και της αυτοδιάθεσης των λαών, αυτό των ρατσιστών φασιστών του Λεπέν και αυτό του αγώνα… είπαμε δεν κάνουμε συμψηφισμό θυμάτων.

Όμως – μιλώντας συμβολικά- πρέπει να δούμε ότι υπάρχουν δυο ανθρωπότητες, και η Ευρώπη είναι δυο Ευρώπες, και ότι το κάθε κράτος είναι χωρισμένο σε δυο χώρες.

Η πρώτη χώρα είναι: Του μισανθρωπισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, της κοινωνικής ανισότητας, του εθνικισμού, του ατομικισμού, του ανταγωνισμού, του “παν μέτρο χρήμα”, της εκμετάλλευσης, του αποκλεισμού, της μισαλλοδοξίας, του σκοταδισμού, του φασισμού, του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού κλπ.

Η δεύτερη χώρα είναι: Του ουμανισμού, του αντιρατσισμού,της φιλοξενίας, της κοινωνικής ισότητας, του διεθνισμού, της αλληλεγγύης, του “παν μέτρο άνθρωπος”, της αμοιβαιότητας, της συνεργασίας, της ανεκτικότητας , του διαφωτισμού, της ελευθερίας, της άμεσης δημοκρατίας κλπ.

Μιλώντας με – όρους συμβατικούς – εδώ και αιώνες την πολιτική “πλειοψηφία” έχουν σε κάθε κράτος και στην Ευρώπη αυτοί της “πρώτης χώρας”, ο ουμανισμός και ο διαφωτισμός δεν μπόρεσαν και εμποδίστηκαν από την αντίδραση να ολοκληρώσουν το έργο τους, αυτό του εξανθρωπισμού του ανθρώπου και της κοινωνίας.

Οι ευρωπαϊκές χώρες-κράτη και ιδιαίτερα αυτές του αναπτυγμένου βοράi και της ανατολής, οι κυβερνήσεις των οποίων διαγκωνίζονται ποιες θα υψώσουν φράχτες για να εμποδίσουν την διέλευση των προσφύγων και μεταναστών “πιεζόμενες” (όπως λένε) από τους ψηφοφόρους της “πρώτης χώρας” τους ενδίδουν σε έναν αντεστραμμένο αντισημιτισμό του παρελθόντος και του μέλλοντος , γιατί τι άλλο από αντεστραμμένος αντισημιτισμός είναι ο αντι-προσφυγισμός, ο αντιμεταναστευτιμός και ο αντι-ισλαμισμός; Χρησιμοποιώντας τους ισλαμοφασίστες σκοταδιστές ως πρόσχημα θέλουν να ξεχάσουμε ότι, ο σκοταδιστικός ολοκληρωτισμός του φασισμού – ναζισμού γεννήθηκε και θριάμβευσε στην καρδιά της χριστιανικής Ευρώπης, ότι οι εν πολλοίς δημοκράτες κυβερνήτες της δύσης είχαν- έχουν αναδείξει ή στηρίξει πάσης φύσεως δικτατορίες και απολυταρχισμούς ανά την υφήλιο.

Άντε τώρα απόγονοι του Θιέρσου ολοκληρώστε την Ευρώπη φρούριο, κατεβάστε τον στρατό σε όλες την μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, καταλύστε και όλες τις μερικές – τυπικές ελευθερίες που μας έχουν απομείνει και κερδήθηκαν με αίμα από τους προγόνους μας , τραγουδήστε την μασσαλιώτιδα, (που την σφετεριστήκατε όπως και την επανάσταση και την κάνατε εθνικό κρατικό ύμνο των αστών) ως ένδειξη ανωτερότητας του πολιτισμού σας και της ρεπουμπλίκ που την ονομάσατε δημοκρατία. Αραγε οι πιλότοι σας που θα βομβαρδίζουν στην Μέση Ανατολή θα ακούνε και αυτοί μέσω ασυρμάτου την μασσαλιώτιδα για ηθική τόνωση;

Σημειώσεις:

1) Δες: Homo sapiens

2) Δες: Οικονομία και κυριαρχία

3 ) Δες: Η δημοκρατία τους, η νεωτερικότητα και το πολιτικό ψέμα

4) Δες: Προοίμιο για μια παγκόσμια ιστορία της ατιμίας

5) Δες τι σημαίνει Αλλάχου Άκμπαρ

6) Δες: Η σφαγή στην Τουρκία και η υποκρισία της “διεθνούς κοινότητας”

7) Δες: Ισλάμ και Δύση: Ο νέος «Ιερός Πόλεμος»;

Ο Βρώμικος Ρόλος Δύσης και Τουρκίας στην Συρία

Αποικιοκρατία και αποικιακοί ανταγωνισμοί

Καλά κρατεί το εμπόριο όπλων.

14 χώρες της Αφρικής αναγκάζονται από τη Γαλλία να πληρώνουν Αποικιακό Φόρο για τα «οφέλη» της δουλείας και του αποικισμού

8) Αν και γραμμένο το 1998 αυτό το κείμενο που παραθέτω του Γ. Καραμπελιά είναι πολύ κατατοπιστικό και χρήσιμο, γιατί βοηθάει να κατανοήσουμε τι είναι ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός και οι διάφορες τάσεις του, επίσης μας βοηθάει να δούμε τι συμβαίνει σήμερα στον μουσουλμανικό κόσμο, δείτε το: Ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός και ο Αραβικός κόσμος

9) Σε μια συζήτηση που είχα παλιά με κάποιους αναρχικούς και αυτόνομους μου έκανε εντύπωση το εξής, αυτοί όπως και πολλοί/ες άλλοι εδώ στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη της Δύσης κάνοντας κριτική στον δυτικό ιμπεριαλισμό δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι υπήρξαν και υπάρχουν ιμπεριαλισμοί και από την μεριά της Ασίας (λχ Ιαπωνικός) και της ανατολής.

Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι πολλές χώρες που σήμερα ονομάζονται αραβικές λχ Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος οι χώρες του Μαγκρέμπ κλπ δεν ήταν αραβικές αλλά αραβοποιήθηκαν μέσω της κατάκτησης από τους Άραβες , μου προκάλεσε εντύπωση όταν τους το έλεγα απαντούσαν ότι : “αυτοί οι λαοί δεν κατακτήθηκαν με την βία αλλά με τον πολιτισμό των Αράβων” (οριενταλισμός; με την αρχική του σημασία), τους έλεγα να προσέξουν λιγάκι τι λένε γιατί και άλλοι λένε ότι παλιότερα ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας δεν ήταν κατακτητής αλλά εκπολιτιστής, επίσης και οι ναζί λένε ότι δεν ήταν κατακτητές αλλά εκπολιτιστές μέσω του γερμανικού άριου πολιτισμού που είναι ο ανώτερος. Η διαφορά σήμερα είναι ότι οι κυριαρχίες (αυτοκρατορίες) της Ασίας μέχρι πριν λίγους αιώνες ήταν ισοδύναμες και εφάμιλλες των δυτικών και στην εποχή μας οι δυτικές έχουν επικρατήσει.

10) Δες : Στον πάτο του Αιγαίου χτίζεται η ασφάλεια του κάθε Ευρωπαίου

Συρία: Ήταν κάποτε μια χώρα

 

 

556

This entry was posted in ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΚΟΣΜΟΣ, Κείμενα του Γιώργου Μεριζιώτη and tagged , . Bookmark the permalink.